Святлана Куль. Кабечая восень пасля халадоў і залеў…
Кабечая восень пасля халадоў і залеў
Прыйшла, як апошні цягнік да начнога вакзала,
І месяц такі на яе завушніцы вісеў,
Што я б яго скрала.
Бурштыны і лалы расквецілі дол і лісцё.
Сусвет пасміхнецца, як дом, у якім парадзіха
Па крыках і стогнах шчаслівая корміць дзіцё
Спакойна і ціха.