Паштовая скрынка
№ 27 (236), 4 ліпеня 2001 г.
Паштовая скрынка
Віталю З. зь Віцебску. Пры рэгулярным чытаньні “НН” шмат што стане для Вас ясьнейшым.
Андрэю С. зь Менску. Гэтыя грошы лепей ахвяраваць на “Падпіску сябра”.
Міколу Я. з Чудзенічаў. Старонкі вершаванага радка даўно не друкавалі, бо зусім мала вершаў дасылаюць нам у рэдакцыю апошнім часам.
Мары з Лунінца. Вы даслалі нам такі кшталт навуковай фантастыкі, якому месца ня ў рубрыцы “Беларусь праз 100 гадоў”: “За 100 год прагрэсу чалавецтва, а разам зь ім і Беларусь, прайшлі вельмі далёка ў сваім разьвіцьці. Але разьвіцьцё гэтае прынесла жудасныя разбурэньні й чалавечыя ахвяры. Чарнобыль паўтараўся ня раз і ня два. Узровень радыяцыі вельмі значна пабольшаў, асабліва на Палесьсі. Чалавецтва паступова пачало выміраць. Асноўная колькасьць насельніцтва стала разьмяшчацца ў Віцебскай вобласьці. Паўднёвая мяжа рэспублікі пасьля другога радыенукліднага буму стала праходзіць па гарадах Ашмяна-Маладэчна-Лагойск-Барысаў-Талачын-Ворша”. Занадта гэта ўсё адвольна і нелітаратурна.
Ігару С. з Кобрыня. Апавяданьне “Скула” нам не падыдзе. Ненатуральна.
Генадзю Т. з Гомеля. Пра каралеву Бону чытаецца захапляльна, але ў выглядзе рэцэнзіі на кнігі 12- і 16-гадовай даўніны глядзіцца недарэчна. Перарабіце гэта ў артыкул ці эсэ.
Вінцэсю М. з Полацку. “Спроба рэінкарнацыі” — эсэ для кнігі, а не для газэты.