XX stahodździe viartajecca
Leta. Adhrukatali «Młyny», adtupali «Mamanty». Chto robić modu ŭ našym carstvie? Što aktualna ŭ hetym sezonie?»
Piša stylist Śviatłana Dłatoŭskaja.
U Biełarusi niama ni prafesijnaha, ni papularnaha časopisu, całkam pryśviečanaha modzie. Tamu skarystajemsia raspracoŭkami Biełaruskaha centru mody dla ajčynnych vytvorcaŭ adzieńnia «Fashion trends» (tendencyi mody) — viasna—leta-2005», — kab daviedacca, z kim prapanujecca siabie paraŭnoŭvać i kudy rušyć hetym letam.
Siońnia žančyna maryć pra retra, duch deco, epochu džazu. Tam, dzie ŭviečary źziajuć hlamurnymi strojami halivudzkich zorak časoŭ «vialikaha niamoha», a na ranišniuju harbatu vychodziać u admysłovaj śvietłaj pavietranaj sukiency z «ramantyčnych 30-ch».
Dobraja dziaŭčynka
U tyja časy jakraz byŭ zapačatkavany kult spartovaha adzieńnia, pašyrylisia bavarskija i — jak alternatyva im — łacinaamerykanskija matyvy, nastalhija pa viktaryjanskaj Anhlii. U 1930-ch naradziŭsia styl «a-la harson». Heta maleńkaja čornaja sukienka Šanel i jaje štodzionnyja trykatažnyja kaściumy, malunki da jakich raspracoŭvaŭ mastak ź dziŭnym dla šarahovaha francuza imiem Illa Zdanievič.
Aktualnymi zastajucca pavievy 1950-ch — załatych časoŭ «haute couture». Heta viartańnie vytančanaj žanockaści, zvarot da adzieńnia ekstraklasy, sapraŭdnaha mastactva pašyvu. Tut i «ńju-łuk» Dyjora z adtočanymi syluetami i — jamu nasupierak — poźniaja Šanel z madelami «pa-za časam, modaj dla luboj žančyny». Dadamo taksama Balensijahavy viečarovyja «skulpturnyja» sukienki.
Na źmienu banalnym vobrazam «mužčynapadobnaj» žančyny i «zvyšseksualnaj mužčynajedki» viarnulisia «dobryja dziaŭčatki», pra što śviedčać spadnicy-kloš da kaleniaŭ, kanservatyŭnyja žakiety i elastyčnyja švedry z V-padobnym vyrazam.
Viarnuŭsia taksama klubny pinžak 1980-ch. Siońnia heta — «symbal novaha pakaleńnia žančyn-rabotnic: dvuchbortny, z hierbam na kišeni i zašpilkaj na try rady typovych dla mužčynskaha adzieńnia pazałotnych huzikaŭ». Aproč «dobrych dziaŭčatak», aktualnyja vobrazy «fej i nimfaŭ z dumkami takimi čystymi i prazrystymi, što padźmie vietryk — i jany źlaciać», i kalanistak, zachoplenych safary dy pryhodami.
Modna ŭsio, što z Ameryki
Sioleta ahučvajecca lozunh: «Modna ŭsio, što z Ameryki!» Hałoŭnaje, žančynie treba vyznačycca — za kaŭbojaŭ jana ci za indziejcaŭ. Styl «vestern» nosić ramantyčny nalot: kaŭbojskija boty z karunkavymi sukienkami, a indziejskaje ponča — z kałhotkami ŭ kvietački.
Novy letni sezon prasiaknuty pačućciovaściu i adčuvańniem haračaha nadvorja. Mastakoŭ natchniajuć razahretyja kamiani, piasok i vysušanyja na soncy snapy sałomy, pył i ziamla. Kali vada, to chvalistaja, nieprazrystaja i čyściutkaja, źmienlivaja, jak u fjordach i kanałach Poŭnačy.
U kolerach asablivaja ŭvaha nadajecca šeramu, jaki, chutčej, ździŭlaje, čym pierakonvaje ŭ svajoj neŭtralnaści. Palitra chaładnavataja i pavietranaja z dymčatymi tonami pary, spałučeńniami šeraha i karyčnievaha — «ptušynymi» afarboŭkami.
Hieroj našaha času
Heta haradzki žychar, žyćcio jakoha «praciakaje pad złaviesnym štarmavym niebam i hroznymi chmarami ŭ haradzkim krajavidzie — častkova staraśvieckim, častkova z budučyni». Abarona ad usich navał prymušaje eksperymentavać z roznymi pavierchnievymi pakryćciami: tkaniny z efektam aliŭnych plamaŭ na vadzie, vyharańnia, hłybokaj karozii i razbureńnia.
Modny mužčyna leta-2005 trochi žanocki, by mastak z Manmartru, i razam z tym nahadvaje typovaha žychara miastečka Siaredniaha Zachadu ZŠA. Jon ratuje ad usich napaściaŭ, prymaje soniečnyja vanny, a potym naviedvaje kalifarnijskuju viečarynku la basejnu, nazirajučy za hulnioj adbitkaŭ śviatła na mokraj kafli.
Pamiž Delonam i Brusam Li
Naš hieroj pieraborlivy ŭ kolerach: u jaho harderobie ciopłyja neŭtralnyja tony pustelni, dymčatyja, palevyja z błakitnymi i tonkimi ružova-bezavymi adcieńniami, višniovy, koler fuksii. A jašče mužčynu niemahčyma ŭjavić uletku biez pałasataj kašuli i ŭniformy. Apošniaja moža być miakkaj i nieahresiŭnaj, ź minimumam «vajskovych» detalaŭ, vytrymanaja ŭ šakaladnym i cukierkavym kolerach, a taksama nahadvać specprykid z fantastyčnymi navarotami, vysokatechnalahičnymi apracoŭkami, halahramami i perfaracyjami. U adroźnieńnie ad bieskłapotnaj sučaśnicy, naš abaronca viedaje, što dapamoža vyžyć u epochu teraryzmu i źmienlivych virusaŭ.
Elehantny vobraz mužčyny vahajecca pamiž Ryŭjeraj dy Alenam Delonam 1970-ch i stylem Brusa Li: šyrokija plečy, zaciahnutaja talija, klošy i adpaviednyja aksesuary — soniečnyja akulary lotčyka, šyjnaja chustka i vielmi tonkija ramieńčyki. Kolery miakkija, piaščotnyja palevyja i atmasfernyja šeryja dadajuć nastroju tonkaj raskošy. Darečy budzie ružovy koler aholenaha cieła, miakki cytrynava-žoŭty i chaładnavaty neŭtralny koler kitu. Možna dadać krychu kaštoŭnaha metału (jon, chutčej, strymana źziaje, čym žudasna pabliskvaje): srebra, płacina, a taksama koler ałavianaha posudu.
Što takoje moda
Funkcyi mody (a ich try — rehulatar śviadomaści, pakazčyk sacyjalnaha statusu, pakazčyk estetyčnaj kaštoŭnaści) mohuć być interpretavanyja jak adlustravanaje ŭ adzieńni staŭleńnie čałavieka da siabie, da inšych, da śvietu ŭvohule. Što da stasunkaŭ z saboj lubimym/lubimaj, to jany padajucca prosta trapiatkimi i aščadnymi. Što da adnosinaŭ ź inšymi, to «jaje» pohlad padajecca bolš talenavitym, a «jaho» — usio takim ža dakučliva-tradycyjnym. Apranutaja ŭ sukienku a-la «DECO», jana i sama nia bolš za darahi dekor u jahonym žyćci. Moda nikoli nie havoryć ni pra kachańnie, ni pra hora. U adnosinach sa «śvietam uvohule» vidavočny akcent na nastalhii pa minułym, jakoje naŭrad ci stanie całkam «svaim», navat kali praštudyjavać usie padručniki pa historyi, u tym liku pa historyi mody. Zvyšzadača dla budučyni padajecca adnaznačnaj: vyžyć.
A što ŭ maładych
Jak pakazali apošnija festyvali, u nas chapaje perspektyŭnych mastakoŭ. Asobnyja kalekcyi, pakazanyja 24 červienia na abaronie dyplomnych prajektaŭ vypusknikoŭ katedry madelavańnia adzieńnia i mastackaha tekstylu Biełaruskaj akademii mastactvaŭ, atrymali pryznańnie i na mižnarodnym uzroŭni. Ale bolšuju cikavaść vyklikajuć temy i kirunki pošuku, jakija ličacca vyznačalnymi. Navaśpiečany mastak (jak madeljer, tak i tekstylščyk) usłuchoŭvajecca ŭ huki staroha Miensku, pieraasensoŭvaje pahanskija vobrazy i symbali, sprabuje adčuć siabie niečym značnym i admietnym u suśvietnaj stalicy Mody, nie zhubicca na karnavale ŭ Venecyi i adnačasova stać jaho arhaničnaj častkaj. Maładaja žančyna paraŭnoŭvaje svoj tvorčy patencyjał z unioskam u kulturu takich papiarednikaŭ, jak paety «siarebranaha vieku», šukaje pryvabnych vobrazaŭ i zručnych rečaŭ dla svaich budučych dziaciej, jana choča lacieć, raspuściŭšysia ŭ pavietry, i žyć na svajoj ziamli ŭ zhodzie ź jaje pryrodaj i historyjaj. Pakul jašče choča.