Ludka Silnova
Załataja Horka
Załataja Horka
Tramvaj ružovy, jak truskałki
(Što sa ściabliny — i da kaŭki
Dniom dačnym, volnym, załatym!),
Imčyć: «Ty-tym, ty-tym, ty-tym».
I nieminuča
Usio heta:
Svaboda, budučynia,
Leta.
Jano, haračaje, lacić.
Źvinić! Hrukoča! Strakacić!
I zabiraje z papłavoŭ
Čakańnia tych, chto byŭ hatoŭ…
Na horku ciahniecca
Tramvaj.
Byvaj, markotny dzień,
Byvaj!
My — tut,
Jakaja adhavorka:
Paŭleta,
Załataja Horka…
∎
Doždž u Miensku
Hety doždž, hety kvoły šorhat
Pa ciopłamu škłu, pa blasie
Chałodna-błakitnaj. Horad
Acichły, prybrany, jasny…
Ja tak lublu jaho, nieba!
Vulicaŭ roŭnych asnovu.
Jak darahoje zrebje,
Što nie zamieniš novym.
∎
Marožanaje la HUMu
Budzionny ranak.
Roŭna dzieviać.
Dzieś pierachody
Čorna zieŭrać…
Mianie la HUMu
Aściarožna
«Ražok» prymaje
Dla marožanaha —
Prazrysty bryl,
Nibyta z vafli,
Kab pad ziamlu
Jamčej my trapili…
Ja azirnusia
Zasiarodžana:
Natoŭp u biełym,
Jak marožanaje.
Ciače dla ranišniaj
Malitvy
Uniz, u chram
Śviatoha Mitry.
Imknie svabodnaj
Ručainaj —
Kab adradzicca,
A nia zhinuć!..
Niama nam lepšaha
Ŭ suśviecie,
Jak vyjści ź ciemry
Ŭ dzień i viecier!
I mnie lacić
Z duchmianaj lipy
Ŭ dałoń
Bukiecik nievialiki!
Inspektar byŭ
Niepatryvožany
Z daŭžeznaj…
Pałačkaj marožanaha.
∎
Siabru
Splaci
Z maim
Svajo słova —
I ŭbačyš
Bitvy ściahi!
Skažu sabie:
«Admysłova!»
Šapnu tabie:
«Darahi!»
Splaci
Z maim
Svajo słova —
I ŭbačyš
Nieba ź ilnu…
Radzima
Nia moža być
«Novaj».
My lubim —
Aboje! —
Adnu.
∎
«Tutejšy»: viečnaje
I źliŭsia Błakitny ź sinim
Tak lohka, jak nie było
Ni šmatabiacalnaj siły,
Ni toha, što zvaŭ «siło».
Ja — znaju: jaho zhubiła
(Zdahadka pryjšła naŭprost:
Ja, peŭna, jaho lubiła)
Kašula, što navyrost...
Jon vyrvaŭsia — strašny, kvoły,
Raździorty nadvoje, hoły.
Užo skiravany ŭniz,
Kryvioju pracharkaŭ: «Sys!..»
∎
Dobraja ranica
Usio prachodzić
adčuvańnie
niaspraŭdžanaści
i praz toje
pamyłak
u žyćciovym planie, —
kali ŭzychodzić
załatoje,
jak pieršaisnaść,
sonca ŭrańni
nad horadam
i nad rakoju…
2004—2005