Zapaviet Hienadzia Hrušavoha
28 studzienia syšoŭ u lepšy śviet zasnavalnik Fondu «Dzieciam Čarnobyla» Hienadź Hrušavy.
fota Radyjo Svaboda
Jon pakinuŭ svajmu siabru Maratu Haravomu (žurnalistu «Novaha času») svoj zapaviet biełaruskamu hramadstvu. Zapaviet Hienadź Hrušavy prasiŭ apublikavać paśla svajho sychodu.
«Kali amal piać hadoŭ tamu ja daviedaŭsia, što ŭ mianie lejkiemija, — parušeńnie struktury DNK — ja skazaŭ sabie: mnie ŭ žyćci pašancavała, bo ja pamru ad taho, z čym zmahaŭsia ŭsio žyćcio.
Ale ja nie dam Čarnobylu anijakich šancaŭ. Ja chacieŭ by skončyć žyćcio na toj bojcy, u jakuju ŭstupiŭ 26 krasavika 1986 hoda i na jakoj znachodžusia apošnija 27 hadoŭ.
Ja z tymi, dla kaho pracavaŭ paśla Čarnobyla. Moj sychod — łahičnaje zaviaršeńnie majho žyćcia. Taki sychod daravany mnie Boham i losam. I ja ŭsprymaju jaho jak sałdat na vajnie, bo lepš zahinuć padčas ataki na froncie, čym ad malaryi ŭ tyłu. Być moža svaim losam ja kaho-niebudź pierakanaju, što ŭ Biełarusi niama budučaha, kali ihnarujucca nastupstvy Čarnobyla. Nielha spadziavacca, što ad hetaj trahiedyi možna schavacca ci ŭciačy.
Voś čamu dziaržava pavinna zajmacca Čarnobylem samym surjoznym čynam.
Tolki tady nacyja maje niejkuju nadzieju na vyratavańnie. U svoj čas ja zmahaŭsia za postčarnobylskuju Biełaruś. A siońnia pałova Jeŭropy zmahajecca za mianie. Jeŭrapiejcy dajuć mnie tyja leki, jakija ja nie moh dać chvorym biełarusam. I hety avans ja pavinien adpracavać napoŭnicu…».