Navukoŭcy razhadali tajamnicu nieviadomaha abjekta ŭ centry našaj hałaktyki
Doŭhija hody išli sprečki ab tym, što za abjekt znachodzicca ŭ centry Mlečnaha šlachu. Padobna na toje, što zahadka vyrašanaja: hrupa astrafizikaŭ Kalifarnijskaha ŭniviersiteta ŭ Łos-Andželesie śćviardžaje, što hetym abjektam jość zvyšvialikaja zorka, raspaviadaje Phys.org.
fota pop.genius.com
Ab pryrodzie abjekta G2 u centry Mlečnaha šlachu vykazvalisia samyja roznyja zdahadki. Było mierkavańnie, što heta vadarodnaje vobłaka masaj z try Ziamli, što pakryvaje čornuju dziru. Ale ŭ hetaj teoryi było niekalki «dziraŭ».
Inšaha mierkavańnia prytrymlivajecca hrupa prafiesara fiziki i astranomii Andrea Hiez, jakija apublikavali svajo daśledvańnie ŭ Astrophysical Journal Letters. Jany daśledvali abjekt G2 padčas jaho najbolšaha zbližeńnia z čornaj dziroj.
Pa vynikach daśledvańnia navukoŭcy nazvali G2 sistemaj dvajnych zorak, što abaročvalisia vakoł čornaj dziry i źlilisia ŭ adnu zvyšvialikuju zorku, ruch jakoj abumoŭleny pieravažna čornaj dziroj.
Budź G2 hazavym vobłakam, čornaja dzira pahłynuła by jaho padčas maksimalnaha zbližeńnia, za čym staŭsia b zaŭvažny społach, a ŭłaścivaści samoj čornaj dziry zaŭvažna źmianilisia b. Ale nazirałasia pracilehłaje: «Na G2 praktyčna nie ŭpłyvała čornaja dzira. Fiejervierkaŭ nie było», — kažuć navukoŭcy.
Abjekt paśla zbližeńnia zachavaŭ cełasnaść i abaročvajecca pa arbicie. G2 pieražyvaje toje, što navukoŭcy ŭ žart nazyvajuć «spahiecifikacyjaj» (ad słova «spahieci» — vid makaronaŭ): zorka vyciahvajecca pad upłyvam hravitacyi čornaj dziry. Adnačasova z tym hazy la pavierchni zorki dadatkova nahrajucca navakolnymi zorkami, praz što ŭtvarajecca nadzvyčajnaje vobłaka, što atačaje samu zorku.
Čornaja dzira — vobłaść u prastory-časie, hravitacyjnaje pryciahnieńnie jakoj nastolki vialikaje, što jaje nie mohuć pakinuć navat samyja chutkija abjekty, u tym liku fatony, što ruchajucca z chutkaściu śviatła. Tearetyčna mahčymaść ich isnavańnia była pradkazanaja Karłam Švarcšyldam u 1915 hodzie na asnovie vyrašeńnia ŭraŭnieńniaŭ Ejnštejna. Pramych dokazaŭ isnavańnia čornych dziraŭ niama, ale teoryi znachodziać paćvierdžańnie ŭ pavodzinach abjektaŭ, na jakija ŭpłyvaje hravitacyja čornych dziraŭ.