Čym Hančarenka im zaminaŭ?
Zvyšspakojny trenier BATE, jakoha zaprasili ŭ Krasnadar, a paśla vyhnali: «Mnie navat było skazana, vaš syn pajšoŭ u škołu ŭ Minsku. Što ž vy budziecie sumavać bieź siamji?»
Były hałoŭny trenier «Kubani» Viktar Hančarenka prakamientavaŭ farmuloŭku, pavodle jakoj jon byŭ adpraŭleny ŭ adstaŭku sa svajoj pasady.
«Pierš za ŭsio, ja prafiesijny trenier, i kubanskim etapam maja karjera nie abmiažujecca. Tamu nie mahu dapuścić, kab na majoj reputacyi była plama treniera, jaki dapuściŭ nizki ŭzrovień dyscypliny.
Finansavyja straty — heta imhnienna, u adroźnieńnie ad imidžavych. Ja nasamreč nie źbiraŭsia nikudy sychodzić, ale kali kiraŭniki kłuba kažuć ab nieabchodnaści takoha kroku, supraciŭlacca niama sensu. Hvałtam miły nie budzieš. Nakolki mnie viadoma, u kiraŭnictvie kłuba nie było adzinaha mierkavańnia pra nieabchodnaść majho zvalnieńnia, adnak takoje rašeńnie ŭ vyniku adbyłosia. Dadzienyja kłubam tłumačeńni mianie nie zadavalniajuć.
Što takoje ŭzrovień dyscypliny? Mnohija ludzi ŭ kiraŭnictvie «Kubani» pracujuć «na aholenym niervie» i ličać, što trenier pavinien pavodzić siabie hetak ža. Jon pavinien harłapanić na hulcoŭ, štodnia razmachvać rukami, i pry pieršym vypadku kryčać, što futbalisty, skažam tak, — niadobryja ludzi.
Tak tut pryvykli. A kali trenier spakojna kantaktuje z futbalistami, navat tymi, chto niezadavoleny svaim statusam, heta nieparadak. Ź ich punktu hledžańnia.
Siońnia «Kubań» idzie vysoka ŭ tablicy, dasiahnuty hulcami vynik — najlepšy ŭ historyi kłuba na hetym etapie. Ja pavinien pierš za ŭsio dumać nie pra siabie, a pra futbalistaŭ i zaŭziataraŭ. Kamanda nie pavinna pakutavać ad taho, što zdaryłasia. Mienavita tamu ja pahadziŭsia na prapanovu kłuba raźvitacca.
Ale nie mahu dazvolić sabie, kab zaŭziatary nie viedali, čamu i jak heta adbyłosia.
Tym bolš što nie ja staŭ inicyjataram raźvitańnia, a kłub.
U niejki momant mnie navat było skazana: u vas syn pajšoŭ u škołu ŭ Minsku, što ž vy budziecie sumavać ab siamji tut…
A potym ja daviedajusia, što majo zvalnieńnie — «previentyŭnaja miera». Miera pavinna być suprać čahości, ci nie tak? A hulnia i pakazčyki «Kubani» ŭ tablicy i mikraklimat unutry kalektyvu nijak nie havorać pra nieabchodnaść niejkich mier. I kali rašeńnie pryniata, to nie treba prydumlać virtualnych pryčyn rastańnia, tym bolš, jakija ŭpłyvajuć na maju trenierskuju reputacyju.
Za minułyja sutki mnie telefanavali mnohija futbalisty, dziakavali za supracoŭnictva i žadali nie źmianiać u dalejšym svoj styl pracy.
U futbolnaj kamandzie nikoli nie moža być, kab usie ŭsim byli zadavolenyja, ale važna zachoŭvać peŭny styl adnosin, u asnovie jakoha — uzajemnaja pavaha. Naprykład, Ivielin Papoŭ skazaŭ: trenier, mnie było pryjemna z vami pracavać, ja nie razumieju, što zaraz adbyvajecca. I ja chacieŭ by pažadać hulcam hodna praciahnuć pačaty nami šlach. Uzroŭniu dyscypliny im chopić. Ja ž mianiać svoj styl pracy nie źbirajusia, kryk i «najezdy» na hulcoŭ — heta nie moj padychod. Ja ŭdziačny hulcam za naš sumiesny pieryjad raboty i šmat kamu z žurnalistaŭ, jakija padtrymlivali nas u hety čas i mianie asabista ŭ situacyi, jakaja skłałasia», — skazaŭ Hančarenka.