«Pierastupiŭ dvuchmietrovy płot i pajšoŭ na dziaciej». U Homieli łoś 12 hadzin trymaŭ u strachu siamju
U niadzielu ŭviečary hamialčanka Śviatłana palivała kala doma na vulicy Nahornaja kvietki, pobač hulaŭ 10-hadovy syn Uładzik, u kałyscy spała dvuchhadovaja Ženia. Niadzielnuju idyliju parušyŭ raptoŭny hrukat za susiedskim płotam — i praz chvilinu pierad ździŭlenaj žančynaj stajaŭ vielizarny łoś.
— U jaho nohi — mietry dva, tamu jon nie skakaŭ, prosta pierastupiŭ susiedski dvuchmietrovy płot ź mietałaprofilaŭ i pajšoŭ na Śvietu i dziaciej. Siastra dačku z kałyski schapiła, i jany vybiehli za bramku, — raspaviadaje Natalla, siastra Śviatłany. Jana ź siamjoj prybiehła na Nahornuju adrazu paśla zdareńnia.
Spałochany łoś to zamiraŭ, to pačynaŭ kidacca pa dvary. Susiedzi, jakija sabralisia na kryk žančyny, pačali telefanavać u roznyja słužby. Ale ŭsiudy atrymlivali admovu.
— U MNS nam skazali, što ŭ ich niama drocikaŭ, u «Śpieckamuntransie» — što nie majuć prava adstrelvać žyvioł u pryvatnym siektary, nočču pryjechali palaŭnictvaznaŭcy, pachadzili-pahladzieli, prapanavali pačakać da ranicy i źjechali, — kaža Natalla.
Tym nie mienš, łoś nikudy sychodzić nie źbiraŭsia: praciahvaŭ hramić dvor, taptaŭ hrady, zalez u kuratnik, biŭsia hałavoj u akno adnaho z pakojaŭ.
— My ŭ hety čas užo zmahli zabiehčy ŭ dom. I było vielmi strašna bačyć jaho mordu ŭ aknie, — uspaminaje žančyna. — Rohi ŭ jaho byli abłamanyja, ź ich uvieś čas advalvalisia niejkija kryvavyja šmatki, z rota išła piena. Moža, ad taho, što chacieŭ pić, a moža i ad taho, što šalony. U vačach čytałasia: «Pakažycie, dzie vychad, i ja pajdu». A jak jamu pakažaš? Muž vyjšaŭ, kab jamu chleba prapanavać, dyk u jaho šerść dybam, kapytom bje, muž navat dadomu nie paśpieŭ viarnucca, u chlavie začyniŭsia. Potym siak-tak u dom pierabieh.
U strachu i biez snu abiedźvie siamji praviali ŭsiu noč. Kala piaci ranicy łoś syšoŭ. Kudy — nichto nie viedaje.
— Dziŭna, što ni adna słužba nie adreahavała. Nikoli jašče my nie adčuvali siabie takimi biezabaronnymi. Dobra, što ŭsio skončyłasia ščasna, ale mahło ž być usio pa-inšamu, — reziumuje Natalla.