Padsłuchana ŭ čarzie da narkołaha
Piša Taćciana Niadbaj.
Siadžu ŭ paliklinicy ŭ čarzie. U susiednim kabiniecie — narkołah, prymaje z šyroka adčynienymi dźviaryma. Spačatku na pryjom pryjšła žančyna paśla turmy — prystupać da prymusovaha lekavańnia. Na svabodzie ž lepš, aha. Žyvie z synam, treba lehčy ŭ balnicu jak maha chutčej, lepš na hetym tydni, ćviarozaja ŭžo 5 miesiacaŭ, paliklinika budzie dasyłać u milicyju listy, u jakich buduć paznačać, ci vykonvaje pacyjentka rekamiendacyi, ale nie pa ŭłasnaj inicyjatyvie, a tolki ŭ adkaz na zapyty ź milicyi.
U čarzie — redkaja dla palikliniki cišynia, usie prysłuchoŭvajucca da detalaŭ razmovy i nichto nie narakaje, što čarha pavolna ruchajecca. Žančyna ŭrešcie vyjšła, a z kabinieta danosicca: «Nu što — narmalnaja baba». Čuvać, jak chmykaje miedsiastra. Pacyjentka viartajecca i na dziasiatak siekundaŭ zavisaje la kabinieta: joj, jak i šmat kamu z nas, cikava pasłuchać, što havorać pra ciabie za vočy. Ale ŭ kabiniecie zamaŭkajuć, čuvać tolki tachkańnie hadzińnika, jakoje parušajecca čarhovym naviednikam. Jamu 60.
— Dziakuj, što pryjšli, — kaža jamu doktar.
— Nu, bo chaču chutčej źniacca z uliku, — apraŭdvajecca mužčyna.
— Jak spravy, jak žyćcio? — niby ŭ staroha znajomca cikavicca lekar.
— Dy jak: 60 hod, z pracy zvolnili, kudy ja ciapier uładkujusia, a ŭsio praź niaviestku-cyhanku, jakaja chacieła mianie vysielić.
— A nahadajcie-ka?
— Nu, vyklikała na mianie milicyju siarod nočy. Mianie ćviarozaha zabrali, razumiejecie? Nijakich analizaŭ nie rabili, da ranku siadzieŭ u pastarunku, paśla — sud, ŁPP… Z pracy zvolnili…
— Dy vy što!.. Ćviarozaha zabrali i trymali?! A kim pracavali?
— Kiroŭcam. Uvieś Sajuz abjeździŭ, a zaraz — usio.
— Što ŭsio? Piensija ž jość?
— Dy kolki toj piensii — dva razy ŭ kramu.
— Kali apošni raz pili?
— Dy ja zusim nie pju, mianie ćviarozaha zabrali, usio niaviestka-cyhanka, vysielić mianie chacieła.
— Ci patrebnaja niejkaja dapamoha? … Dobra, to prychodźcie ŭ vieraśni-kastryčniku.
Naviednik vychodzić, a ŭrač zapiavaje na ŭvieś kabiniet i kalidor: «Cyhanka raz, cyhanka dva, cyhanka try i čatyry i piać, navaražy, navaražy, navaražyła, chachacha». «Hety budzie abialać siabie da apošniaha!..» — pahadžajecca miedsiastra.
Čarha (u inšy kabiniet) rahoča, a ja prychodžu da nastupnych vysnovaŭ: 1. praca narkołaha vielmi cikavaja; 2. a ludzi jany dušeŭnyja; 3. jak i ich pacyjenty; 4. pahavaryć zaŭždy rady i jość pra što; i apošniaje (i samaje dziŭnaje) 5. čarhi da ich u kabiniet niama, a pacyjenty prychodziać sami.
«Navaražy, navaražy, navaražyła, što budu śpiavać», — nie papuskaje lekara. A ja zapuskaju ruku ŭ torbu pa telefon, a namacvaju štopar.