Łukašenka: Chaču, kab apazicyja ŭ krainie isnavała i była kanstruktyŭnaj
Adzin z žurnalistaŭ pacikaviŭsia siońnia, čaho, na dumku Łukašenki, nie chapaje apazicyjnym partyjam, kab jany hodna vyhladali na biełaruskim palityčnym poli i hodna pradstaŭlali siabie na vybarach.
«Kali absalutna koratka, to zanadta dalokija jany ad naroda, — vykazaŭ mierkavańnie Łukašenka. — Kali apazicyja i dalej budzie pracavać dziela taho, kab pracavać na kišeniu, dla taho, kab pražyć (choć ja i heta razumieju)… Ale suprać naroda i krainy vajavać pry hetym nielha. ich časam zanosić u hety bok, i tady my vymušanyja troški ssoŭvać da centra. Jany za heta nie pavinny na mianie napadać, jany mnie pavinny być udziačnyja za toje, što ja ich nu zusim užo ŭ «admarožanaść» nie nakiroŭvaju. Ja nie chaču, kab hetaja apazicyja była piataj kałonaj ŭnutry našaj krainy. Chaču, kab hetaja apazicyja isnavała i była kanstruktyŭnaj».
Kiraŭnik dziaržavy nahadaŭ, što jon sam z apazicyi pryjšoŭ da ŭłady. «Mnie časam pra heta nahadvajuć, nie treba nahadvać, ja heta pamiataju. Heta dla mianie śviatoje», — praciahnuŭ jon.
Łukašenka ličyć, što treba być bližej da prablem ludziej, navat kali heta vielmi składana. Jon rastłumačyŭ:
«Usie rupiacca za narod, pačynajučy ad prezidenta i zakančvajučy staršynioj sielsavieta. Chto suprać naroda? Usie za! Ale roźnica tolki ŭ tym, chto na spravie, a chto prosta bałboča. Davajcie prabačym ich za heta. Jany i tak užo pakaranyja. I mnie zdajecca, napeŭna, vy pahodziciesia z maim punktam hledžańnia, jany nie prosta dalokija ad naroda, jany nabližacca da jaho nie chočuć. Ja maju na ŭvazie, jany i ŭłady hetaj nie žadajuć».
«Paviercie, hety kavałak, niahledziačy na ŭsiu pampieznaść ułady, u tym liku prezidenckaj, — heta najciažejšy kryž, — skazaŭ jon. — Napeŭna, mnohija apazicyjaniery (šmat chto byŭ sa mnoj na pieršych prezidenckich vybarach) zrazumieli, što hety chleb nie prosty, tamu ŭziali na ŭzbrajeńnie: zmahajemsia suprać usiaho i ŭsia, i dobraha i drennaha, nie zaŭvažajem dobraha. Suprać usiaho zmahajemsia, aby niejkija zamiežnyja fondy čahości padkinuli z usich bakoŭ».
Łukašenka reziumavaŭ: «Napeŭna, heta niapravilna, ale heta ich vybar».