Sałaŭjoŭ: U Minsku za mnoj sačyli. A zała była paŭpustaja, bo ŭłady pacichu zabaranili prodaž biletaŭ
Rasijski žurnalist Uładzimir Sałaŭjoŭ raskazaŭ pra svaje ŭražańni ad pajezdki ŭ Biełaruś. Jahony manałoh byŭ ahučany ŭ efiry radyjostancyi «Vieści FM».
Pra arhanizataraŭ
Za try miesiacy jany rapartavali, što pradadziena 1600 biletaŭ i ŭsie strašenna ščaślivyja. A paśla pačalisia niezrazumiełyja źjavy. Mnie pačali tłumačyć, što, moža, i nie varta pryjazdžać, mianie nie chočuć bačyć, rychtujucca akcyi pratestu, vam tam niebiaśpiečna…
Za try dni na troch z čatyroch internet-sajtach, jakija zajmajucca prodažami, raptam napisana, što bilety kupić nielha. U apošni dzień pačynajecca aktyŭnaje viartańnie biletaŭ. Zabaŭnyja rečy.
Ludzi pytalisia lišni bilecik, a arhanizacyja Pałaca zrabiła ŭsio mahčymaje, kab bilety niemahčyma było kupić. Što chacieli skazać?
Pra KDB
Kudy ni pajdu — adčuvaju, što nie adzin. Uvieś čas jašče vielmi intelihientnyja ludzi. Vielmi dobry kiroŭca, vielmi vietlivy, usio raskazvaje, usio ŭ jaho dobra — ale ź pinžaka pahony prosta prastupajuć.
Usio miła, ale nichto nie sprabuje skazać lišniaje. Usie, kali niešta kažuć, adrazu da «mikrafona» pavaročvajucca ŭ lubym pamiaškańni…
Pra biełaruskija ŚMI
Tonki słoj libieralistyčnaj žurnalistyki, jaki vidavočna pracuje pa svaich spravach. Niejkija chłopčyki niaŭstojlivaj seksualnaj aryjentacyi, pakryŭdžanyja, što ich nie ŭziali fatohrafami, jakija paśla raźmiaščajuć zakaznyja paskudstvy ŭ siecivie…
Zadača była pakazać, što viečar prajšoŭ, ale ty, Sałaŭjoŭ, pravaliŭsia.
Habrejskaja žurnalistka i psieŭdalibieralnyja žurnalisty Biełarusi padtrymlivajuć i raskručvajuć samyja nizkija formy nacyjanał-fašyzmu. I heta trahiedyja, jakaja, na žal, zdarajecca nie ŭpieršyniu.
Pra kanflikt z žurnalistkaj Kaciarynaj Andrejevaj z «Narodnaj voli»
Mnie kryčać: «Vy pakryŭdzili biełaruskuju žurnalistku!» Jana kaža: «Ja biełaruskaja žurnalistka!»
Ja dumaju, zaraz pavalicca i pamre. Ja dumaju, hałoŭnaje, kab nie absikałasia. Usio ž chaładnavata, nie daj boh, padstynie, budzie cyścit. Nie daj boh absikajecca! Dzicia, što z hetym rabić?
Pra akcyju pratestu
Pierad kancertam mnie kažuć: tam akcyja pratestu, prosta na prystupkach. Ja nie mahu vykłaści vam aŭdyjozapis, tamu što tam maciuki. Heta biełaruskaja intelihiencyja skandziruje matam.
Ja pajšoŭ da hetych pratestoŭcaŭ, a mnie da ich dajści nie dajuć! Sa mnoj maja achova. Mianie na prystupkach atakuje natoŭp žurnalistaŭ.
Jany [pratestoŭcy — «NN»] da mianie tuzanucca bajacca. Ich tam dziesiać čałaviek, i jany bajacca na mianie kinucca. Jany nie razumieli, što im rabić.
Padsumavańnie
Minsk mianie lubić, biełarusy mianie lubiać, i ja ich lublu. A miarzotnyja nacysckija pradažnyja pačvary i hrantajedy ŭ žurnalistycy — hańba habrejskaha naroda — hulajuć u svaju hulniu. I maja parada Łukašenku, jaki ŭ joj nie maje patreby: Nie treba. Padłahodžvacca. Pad pačvaraŭ.