Dźmitryjeŭ: Dla Navalnaha adzinaja pryčyna nie pačynać vajskovuju kampaniju suprać Biełarusi — biednaść Rasii
Paru miesiacaŭ tamu Śviatłana Aleksijevič zaprasiła ŭ intelektualny kłub Białkoŭskaha. Na sustrečy ź im ja ŭpieršyniu vyrazna ŭbačyŭ, što pradstaŭniki demakratyčnych sił i hramadzianskaj supolnaści Rasii niby adździelenyja ad nas u Biełarusi prazrystaj ścianoj. Pra što jamu i skazaŭ. Što jany kažuć i z čym zhadžajucca ŭžo nijak nie adpaviadaje tamu, što važna dla nas u Biełarusi. I heta vyklikaje nie tolki ździŭleńnie, ale i bojaź. Razumiejecie, vychodzić, što dla Biełarusi rasiejskaja ŭłada biezalternatyŭnaja, bo navat alternatyva nie śpiašajecca pryznavać nas jak samastojnych, i kulturna, i palityčna.
Čarhovaje paćviardžeńnie — debaty pamiž Navalnym i Hirkinym. Padčas paŭtarahadzinnaj razmovy jany niekalki razoŭ zakranali temy miežaŭ Rasii i ruskaha naroda, jaki abodva adnolkava nazyvali «padzielenym». Havorka idzie nie pra ruskich, jakija pražyvajuć za miažoj, a jakraz pra nas, biełarusaŭ. Maŭlaŭ, my biełarusy, ukraincy i jość hety ruski narod, jaki Zachad padzialiŭ, jak u svoj čas niemcaŭ. Čuć takoje ad Hirkina brydka, ale zrazumieła. A voś što strašna, dyk heta bačyć, jak adziny kankurent Pucinu siońnia Alaksiej Navalny z hetym zhadžajecca. I adzinym dovadam nie pačynać vajennuju kampaniju suprać Biełarusi prosta zaraz jon nazyvaje biednaść Rasii. Heta značyć, kali b ciapier Rasija była na ŭzdymie, to možna?
Alaksiej moh spakojna skazać, što biełarusy — asobny narod sa svajoj dziaržavaj, blizki Rasii, ale samastojny. Nie skazaŭ.
I heta viartaje nas da vielmi važnaha razumieńnia. Dla biełarusaŭ na dadzienym etapie ŭ rasiejskaj ułady niama alternatyvy. Pucin, Navalny i luby inšy, da taho času, pakul jany žyvuć chimierami nakštałt «adzin narod — try krainy», niasuć nam patencyjnuju niebiaśpieku. Raptam jany vyrašać, što dziaržava pavinna być adna?!
Z usiaho hetaha jość try hałoŭnyja vysnovy.
Pa-pieršaje, padtrymka ŭsiaho, što viadzie da asensavańnia biełarusami samich siabie jak samastojnaha naroda. BRSM u vyšyvancy — dobra, hałoŭred Saŭbielii zajmajecca Kurapatami — vydatna, Ministr zamiežnych spraŭ vystupaje na źjeździe biełarusaŭ śvietu — tak i treba. Nie chapaje tolki chutkaści. Dni piśmienstva — u kožnym rajonie, dni vyšyvanki — u kožnym sielskim domie kultury i hetak dalej. Šlach jašče doŭhi. U hetym hramadzianskaja supolnaść moža być partnioram dla ŭłady, pradstaŭlajučy novyja idei i zabiaśpiečvajučy ich vałanciorami.
Pa-druhoje, u aficyjnych pieramovach, na TB i navat u kułuarach čynoŭnikam i palitykam, žurnalistam varta pierastać śpiekulavać na temie braterstva. Vieści pieramovy z pazicyj partnioraŭ. Tamu što mienavita abhruntavańnie braterstvam, a nie intaresami cen na enierharesursy dostup na rynak i lubych punktaŭ supracoŭnictva umacoŭvaje ŭ rasijskaj elicie upeŭnienaść, što my ž adzin narod. My roznyja narody, blizkija kulturna i histaryčna. My partniory, roŭnyja partniory, sa svaimi intaresami, časam hetyja intaresy supadajuć, a časam adroźnivajucca. My susiedzi, tamu dla nas vielmi važna mieć dobrasusiedskija adnosiny, mir i supracoŭnictva.
Pa-treciaje, nam treba bolš pracavać z ruskimi. Vystupać na ŭsich mahčymych placoŭkach. Tłumačyć im, kazać, dakazvać. Damahčysia, kab chacia b tym, chto vystupaje z pazicyi demakratyčnaj alternatyvy, było soramna nie pryznać za Biełaruśsiu prava na svaju dziaržavu. I tady Alaksiej Navalny zmoža skazać u tvar Hirkinu pierafraziravanymi słovami Pialevina: «Zmova suprać ruskich isnuje. Ale praŭda ŭ tym, što ŭ joj udzielničaje ŭsio darosłaje nasielnictva Rasii. Dyk davajcie raźbiaromsia z hetym, a biełarusam damo ich prava žyć u svajoj krainie tak, jak jany pažadajuć».