Top-5 zachaplalnych knih dla tych, chto lubić vandravać. Chaj sabie i na kanapie
Hety artykuł stvorany dla taho, kab dać vam mahčymaść lehalna valacca na kanapie. A kali niechta spytaje, čamu vy lažycie, možacie śmieła kazać, što vandrujecie. U dumkach. Z hierojami knih.
Ludmiła Rubleŭskaja «Dahieratyp»
«U piekle bałbatlivych prymušajuć lizać raspalenyja patelni».
Kniha, ź jakoj vandravać možna nie tolki ŭ prastory, ale i ŭ časie. Małady vučony Haljaš źbirajecca źjazdžać u Amieryku da svajoj niaviesty, a kvateru, jakaja dastałasia jamu ŭ spadčynu ad dzieda, na niekatory čas biaspłatna pakidaje svajoj znajomaj, dziaŭčynie ź dziŭnym imiem Simka. Rychtujučysia da pierajezdu i raźbirajučy staryja dziedavy rečy, jany znachodziać stary dziońnik. I pierad imi paŭstaje tajamničaja historyja XIX stahodździa, niepasredna źviazanaja sa svajakami Haljaša. Šmat u tvory nie tolki zmročnaha i tajamničaha, ale i ramantyčnaha. Historyja, pryhody, tajamnicy, kachańnie — komba dla praviadzieńnia dobraha viečara z knihaj. Sioleta z hetym ramanam spadarynia Ludmiła atrymała druhoje miesca Litaraturnaj premii imia Ježy Hiedrojca.
Raman Śviečnikaŭ «Roma jedzie. Kniha 1 i Kniha 2»
«Padarožža vakoł śvietu navučyła mianie važnamu navyku — nie pieścić iluzij pra toje, što niedzie budzie lepiej, čym tam, dzie ty ciapier. Niama na płaniecie miesca, dzie ŭsio idealna. Ni ŭ Ńju-Jorku, ni ŭ Banhkoku, ni ŭ Tehusihalpie tabie nie budzie vydatna, kali ŭnutry haryć skład bojeprypasaŭ. Harmonija pačynajecca ź ciabie samoha».
Roma Śviečnikaŭ — zvyčajny biełaruski pacan, jaki ŭ 2012 hodzie ŭ 20 hadoŭ kinuŭ univier i pajechaŭ u vandroŭku vakoł śvietu. Paśla z padarožnych natatak i fotazdymkaŭ atrymalisia dźvie knižki.
Pieršaja kniha całkam prasiaknutaja buntarskim ducham junaka, pačućciom svabody, adčuvańniem, što miežaŭ u śviecie ŭvohule nie isnuje. Maršrut praloh praz Hruziju, Armieniju, Iran, Azierbajdžan, Rasiju, Manholiju, Kitaj, Łaos i Tajłand.
U druhoj častcy apovied viadziecca zbolšaha pra amierykanski kantynient. Roma raspaviadzie vam toje, pra što vy, mahčyma, navat nie zadumvalisia. Naprykład, jakija jeŭrapiejskija harady nahadvaje Buenas-Ajres, ci čamu Mieksika — zona ačyščeńnia ad materyjalizmu.
Knihi abaviazkovyja dla pračytańnia tym, chto sumuje, što žyćcio prachodzić mima. Prosta pakatajciesia ceły dzień pa horadzie biez hrošaj u kišeni. Pažadana, pa čužym horadzie inšaj krainy. Mahčyma, Roma stanie vam krychu bližej.
Ksienija Štalenkova «Advarotny bok lustra»
Jašče adna kniha pra vandroŭki ŭ časie, jakuju aŭtarka napisała ŭ 16 hadoŭ. Dobry ŭzor sučasnaj padletkavaj pryhodnickaj litaratury, napisany takim ža padletkam.
Raman-tryłohija pra 15-hadovuju dziaŭčynu Basiu, jakaja atrymlivaje nievierahodnuju mahčymaść pieranosicca ŭ časie pry dapamozie lusterak. Tak jana traplaje to ŭ Vilniu XVI stahodździa, to na Pieršuju suśvietnuju vajnu, dzie jaje čakajuć niezvyčajnyja pryhody, poŭnyja tajamnic i navat zahadkavych zabojstvaŭ. Historyja była b niapoŭnaj biez źjaŭleńnia linii kachańnia, tamu 17-hadovy Michał, jaki słužyć u Mikałaja Radziviła Čornaha, u knizie vielmi darečy. Žyvyja hieroi, cikavy siužet, atmaśfiernaja epocha — spadabajecca nie tolki padletkam.
Viktar Marcinovič «Voziera radaści»
«Dabracca da Voziera Radaści vielmi prosta — treba sieści ŭ čovien i płyć ad Voziera Śnieńniaŭ pa dyjahanali, ale hałoŭnaje — nie śpiašacca i nie źbicca z darohi, inačaj trapiš u Lacus Doloris — Voziera Smutku, adkul vielmi składana vypłyści, bo ŭ smutku zahrazajuć viosły, uvieś čas chočacca spać i apuskajucca ruki».
Kali pračytać anatacyju da hetaha ramanu, to nie zrazumieješ amal ničoha ź siužetu. Ale ž jon tam jość: dziaŭčyna Jasia, nielubimaja dačka adnaho ŭpłyvovaha i zamožnaha čałavieka, traplaje pa raźmierkavańni ŭ Małmyhi, što ŭ Vilejskim rajonie. Simvalična, što miescam raźmierkavańnia byŭ abrany nasieleny punkt, jakoha ŭžo ŭ pryncypie niama: u 1970-ja hady vioska Małmyhi razam ź niekatorymi inšymi była zatoplena padčas budaŭnictva vadaschovišča. Tak i mnohija ludzi, jakich Jasia sustrakaje ŭ tvory, usio jašče ŭ hałavie žyvuć u toj krainie, jakoj bolš niama.
Kniha zakranie tych, chto prajšoŭ praz raźmierkavańnie: im budzie cikava, jak składziecca los Jasi, ci budzie jana zhodnaja sa svaim žyćciom u Małmyhach. A dalej pačynajecca Jasina padarožža praz harady, krainy, ludziej, pamyłki i staleńnie. Vam i hieraini pryjdziecca praz mnohaje prajści, kab zrazumieć, ci možna trapić da Voziera Radaści i ci zaŭždy varta da jaho iści.
Andrej Chadanovič «Ciahnik Čykaha-Tokijo»
«Siońnia ja dabiraŭsia
Z Čykaha ŭ Tokijo na ciahniku,
Bo kali samalot lacić 13 hadzinaŭ,
Heta ŭžo ciahnik».
Ździejśnić padarožža možna i ŭ vieršach, što nam dakazvaje paet-vandroŭnik Andrej Chadanovič, viadomy ŭmieńniem zaŭvažać tyja detali, na jakija my zvyčajna nie źviartajem uvahi, i z humaram pisać pra roznyja aśpiekty žyćcia.
Zbornik daje mahčymaść vypravicca ŭ padarožža razam z paetam. Ad Paryžu da Minska, ad Čykaha da Tokijo. Pastajać na moście Mirabo i pakatacca minskim tralejbusam №38. Mnohija z hetych vieršaŭ pakładzienyja aŭtaram na muzyku i vykonvajucca im ža pad hitaru. Jakoje ž padarožža bieź śpievaŭ? Kniha stanie ciahnikom, jaki zaviazie vas daloka-daloka, dzie ciopła i śvietła, i navat paspračajecca z Cheminhuejem, bo:
«Paryž — heta śviata, jakoje zaŭsiody.
Ale nie zaŭsiody z taboj».
Čytajcie taksama:
- Piać knih sučasnaj biełaruskaj paezii, jakija vas zachopiać
- Top-5 knih pa-biełarusku, ad jakich nie zmohuć adarvacca i školniki, i darosłyja
- Top-5 ciopłych knih pa-biełarusku, jakija sahrejuć vosieńniu