Śviatłana Kul. Nu jak tabie, na hetym skryžavańni…
Nu jak tabie, na hetym skryžavańni,
Na rostaniach, miž letam i zimoj,
Ci nie abrydła šče tabie samoj
Štohod pad kleć čužyja stavić sani?
Štohod vychodzić na pali i honi,
Chadu pieramianiajučy na bieh,
Tapić čyrvonaj stužkaj bieły śnieh
i abviaščać rušeńnie i Pahoniu?
Ci budzie ŭrešcie roŭnaj barazna
Jakuju ty kładzieš pa našaj błoni,
Ci budzie pieramožnaju Pahonia,
Jakuju ty abvieściła, Viasna?