Havoryć Skrypleŭ: chier ź imi, henymi skarpetkami
Vasil Hryń žyvie na chutary Skrypleŭ u Vałožynskim rajonie. Jahonaja ahrasiadziba «Zaścienak Skrypleŭ» prymaje turystaŭ. A Vasil zapisvaje (na dyjalekcie) razmovy haściej ź Minska i Maskvy. a taksama svaje razmovy z žycharami Skrypleva i susiedniaj vioski Harodźki. Heta treba čuć.
— Čaho ty ravieš na sabaku?
— Aj, vot haŭno małoja, skarpetku niekudy papierła… novuju paru ŭ Varšavi kupiŭšy… chalera biary.
— Mmm.. vot chvaroba… heta jana, sučka, tak ciabie lubia.
— Jak?
— Tchnie joj.
— Ja ž ich paściraŭšy.
— Usio roŭna… joj tchnie… zara' my papytaim. A nu kažy, kudy ty skarpetku zbeściła! zasranka murzataja!
— Aŭ-aŭ-auuuuu!
— Vot… niešta ž havora… toka ni pa-našamu… chier ź imi, henymi skarpetkami… naviejšyja kupiš.