Unikalny ekspanat Hrodzienskaha historyka-archieałahičnaha muzieja: dziońnik 14-hadovaha paŭstanca, vysłanaha ŭ Sibir
Mahiloŭski padletak Alaksiej Vajniłovič adpraviŭsia ŭ ssyłku razam z 64-hadovym baćkam Łukašom: «Sumna, maje lubyja braty, u maładyja svaje hady pakidać svaju Radzimu».
Alaksiej vyjšaŭ z Mahilova, apranuty, jak i inšyja ssylnyja, u šery kapialuš z dvuma šyrokimi vušami i šery płašč, jaki sami aryštanty nazyvali «brodiaha».
11 listapada 1863 hoda Alaksiej zamalavaŭ aryštanckija kapialuš i płašč.
Padarožža Vajniłoviča prajšło praz mnohija harady. Tak, u Smalensku ŭ paŭstancaŭ «pravodzili reviziju», zabirajučy ŭsie rečy. U Maskvie ŭ «vychavaŭčych metach» demanstravali kletku, u jakoj ŭ 9-kiłahramovych nažnych kandałach dva miesiacy ŭtrymlivali inšaha paŭstanca — Jemialjana Puhačova, — pakul nie pakarali śmierciu ŭ studzieni 1775-ha. Alaksiej pieramalavaŭ kletku ŭ svoj dziońnik.
Kletka Jemialjana Puhačova, jakuju pakazvali paŭstancam.
Spačatku Vajniłovičy žyli ŭ horadzie Turynsku (siońnia ŭ Śviardłoŭskaj vobłaści), zatym u Omsku. Dziońnik skončyŭsia 1867 hodam: baćka Alaksieja Vajniłoviča razam ź niekalkimi inšymi ssylnymi napisaŭ na imia omskaha hubiernatara prašeńnie ab adjeździe ź Sibiry. Pieršy raz biespaśpiachova, a voś na druhi raz dazvoł byŭ atrymany. Ale čamuści ŭ svaim zvarocie Łukaš Vajniłovič nie ŭzhadaŭ pra syna, 18-hadovaha Alaksieja. U adroźnieńnie ad baćki, jon musiŭ zastacca ŭ vysyłcy.
Nieviadoma, kali dakładna Alaksiej Vajniłovič viarnuŭsia dadomu. Viadoma, što ŭ mižvajenny čas jon žyŭ u Zachodniaj Biełarusi i pieradaŭ svoj dziońnik u hrodzienski muziej.