«Addaj mnie, addaj! Tut jość novaja «Płastylandyja»!
Piša Volha Žarnasiek:
— Addaj mnie, addaj! — kryčyć Stańka i vydziraje z maich ruk tolki što kupleny numar «Našaj historyi». — Tut jość novaja «Płastylandyja»!
— O, voś hetyja komiksy i pačytaješ mnie siońnia ŭhołas! — užo ja radujusia.
Da domu tepać jašče mietraŭ 200. Uvieś hety čas syn nie vypuskaje časopis z ruk. Amal pierad samym padjezdam Stańka taki hrymnuŭsia na lodzie, bo ŭsiu darohu razhladaŭ «Historyju». Niasłaba pabiŭ kalenku i łokać. Časopis zrešty zaharnuŭ i staŭ hladzieć na darohu. Pierad padjezdam siadziać na łaŭcy znajomyja chłopčyki. Stańka vitajecca: «Zdaroŭ, Hierman!» Hierman maŭčyć. Jon z Bahdanam utaropiŭsia ŭ telefon.
U kožnaha svaje radaści…