Viktar Šnip. Bałada Anatola Anikiejčyka
Bałada
(11.07.1932—3.02.1989)
(11.07.1932—3.02.1989)
U kamianiach, u bronzie, u hranicie
Ty pakidaješ ciepłyniu dušy,
Jak letam nieba vasilkami ŭ žycie
Pasiejena, dzie być mahli kryžy,
Bo ŭ kožnym poli biełarusaŭ kości,
Nibyta našaj voli karani,
Byli i jość čužyja dla kahości,
Dla nas ža rodnyja, jak i ahni
Kastroŭ paŭstanskich, la jakich sahrecca
I ty ŭ zaviejny čas taksama b moh…
Balić tvaja duša, zharaje serca,
Bo kolki šče niaźviedanych daroh
Na Biełarusi, niby na Hałhofie našaj,
Dzie ŭ kožnaha jość vybar kim tut być.
«Ja—biełarus!»—ty pierad Boham kažaš,
Skazaŭšy heta, zastaješsia žyć
U kamianiach, u bronzie, u hranicie,
Dzie ciepłynia žyvie tvajoj dušy,
Jak letam nieba vasilkami ŭ žycie
Kvitniejecca, dzie być mahli kryžy…