Jak pracuje absalutna ŭnikalnaja biełaruskaja drukarnia, jakaja robić Biblii dla ŭsiaho śvietu FOTY
Ujavicie sabie, što ŭ Minsku pracuje adzinaja va ŭsim SND drukarnia, jakaja śpiecyjalizujecca vyklučna na Biblijach. Pryčym drukuje ich dla 117 krain na 450 movach śvietu. Nievierahodna, praŭda? Dyrektarka hetaj drukarni takaja ž nievierahodnaja — Volha Juškievič.
U 1991 hodzie jana ryzyknuła, kinuŭšy prestyžnuju pracu ŭ «Inturyście», ale ŭ rešcie rešt pieramahła. Pra toje, jak jana stała adnoj ź pieršych biznesovak u Biełarusi, čamu pracuje navat 8 Sakavika, i što nie hatovaja daravać svaim supracoŭnikam — u emacyjnaj razmovie z dyrektarkaj drukarni «Pryntkorp» Volhaj Juškievič.
U 1990-ja Volha Juškievič była adnoj ź niamnohich žančyn-biznesovak u Biełarusi. «Ja hady dva dakazvała svaim partnioram, što sa mnoj možna vieści dyjałoh», — pryznajecca jana.
«Kali ja pačynała, žančyn u biznesie naohuł nie isnavała»
Volha Juškievič — sapraŭdnaja sibiračka.
«Ja vychoŭvałasia ŭ takim asiarodździ, što pobač nie było nikoha, chto b nie mieŭ zvańnia doktara ci kandydata navuk. Ja rasła ŭ Navasibirskim akademharadku. Vyšejšaja adukacyja była ŭ pryjarytecie. Moj tata — raspracoŭščyk uzbrajeńnia, mama — inžynier-elektryk. A ja ź dziacinstva zachaplałasia fiłałohijaj. Kali ŭ 10 kłasie stajała pierad vybaram univiersiteta, maja repietytarka skazała: «Dziaŭčynka, z tvaimi viedami treba ŭ Jeŭropu». Tak ja apynułasia ŭ Minsku, pastupiła ŭ linhvistyčny», — raskazvaje Volha Juškievič.
Druk — praces doŭhi, jon uklučaje ŭ siabie nie adzin dziasiatak apieracyj. Supracoŭniki pilna sočać za tym, kab nie zdarałasia braku.
Paśla zakančeńnia ŭniviersiteta Volha ŭładkavałasia ŭ «Inturyst».
«Ja była instruktaram, składała kulturnyja i sacyjalnyja prahramy dla zamiežnych turystaŭ. Šmat pracavała. Heta taksama ŭ mianie ź dziacinstva — dyscyplina i adkaznaść».
«Z rańniaha ŭzrostu i pa siońnia moj deviz pa žyćci: «adstupać niama kudy» i «chto, kali nie ja», — kaža Volha.
«Akramia asnoŭnaj pracy, zajmałasia pierakładami, u tym liku filmaŭ, viała zaniatki. Adnojčy mianie paprasili papierakładać dla zamiežnikaŭ, jakija pryjechali na biznes-forum. A tady, kab vy razumieli, žančyn nie isnavała naohuł u biznesie. Ja pryjšła, sieła na kanapu. Vychodzić vysoki mažny mužčyna, hladzić na mianie źvierchu ŭniz i pytajecca: «Vy realna možacie pierakładać?» A ja jamu: «Naturalna, heta maja praca». Jon: «Paśla abiedu jedziem na palihrafičny kambinat». Chto ž tady moh viedać, što ja źviažu svajo žyćcio z knihaj i palihrafijaj», — uspaminaje Volha Juškievič.
Volha pryhadvaje, što mnohija ličyli heta nieabdumanym učynkam, kali jana skazała, što kidaje «Inturyst» i budzie drukavać Biblii.
Kampanija «Pryntkorp» užo ciaham 28 hod zajmajecca drukam Biblij i inšaj chryścijanskaj litaratury. Heta adzinaja drukarnia, jakaja drukuje na tak zvanaj «biblejskaj» papiery (27 h/m2). Kali vy trymali ŭ rukach kišennuju Bibliju, to ŭjaŭlajecie, jakaja tonkaja heta papiera.
Ciapier pradpryjemstva zahružana amal całkam. Drukujucca Biblii dla turmaŭ, robiacca ekskluziŭnyja ekzemplary ŭ naturalnaj skury, stvarajucca kalarovyja komiksy na biblejskuju tematyku dla dziaciej.
«99,9% našaj pradukcyi idzie na ekspart u 117 krain śvietu. Chryścijanie jość paŭsiul, tamu i našy Biblii jość paŭsiul: navat u Indyi, Vjetnamie, na Filipinach. Usia Afryka až da Jochaniesburha na samym poŭdni ŭ našych Biblijach. Šmat litaratury drukujem dla chryścijanskich cerkvaŭ. Zamoŭcy ź Biełarusi — heta ŭsie cerkvy, jakija tolki ŭ nas isnujuć. I pravasłaŭnyja, i katalickija, i pratestanckija», — raskazvaje Volha.
Niehałosny deviz kampanii «Pryntkorp»: lepš pracavać, čym siadzieć. Kampanija zaŭsiody rada novym zamovam.
Ciapier kampanija «Pryntkorp» raście, staleje, adkryvaje novyja rynki, vynachodzić novyja pradukty, abnaŭlaje svajo abstalavańnie i vučyć piersanał.
«My možam pracavać navat i ŭ nul, ale my budziem pracavać. Dla nas nie važna, piać tysiač ekzemplaraŭ tyraž ci miljon. Hałoŭnaje — jakaść i terminy. My pracujem vielmi chutka. Na zamovu zakładajem u asnoŭnym 30-40 sutak. Byvaje, davodzicca pracavać u dźvie źmieny, ale zamoŭca pavinien zastacca zadavolenym. Asnoŭnyja našy kankurenty — Kitaj i Kareja. U ich sučasnaje abstalavańnie i maštaby z našymi nieparaŭnalnyja. Ale ja mahu dakładna skazać, što tyja zamoŭcy, chto prychodziać da nas adnojčy, zastajucca z nami nadoŭha.
Biblija — heta asabistaja kniha čałavieka, jakuju jon pieračytvaje, jakuju nosić z saboj. Jana pavinna być nie tolki zručnaja, ale i jakasnaja, kab nie razvalvałasia pry pastajannym karystańni. Tamu za jakaściu my sočym asabliva pilna. Dla azdableńnia knihi my vykarystoŭvajem jakasnyja i sučasnyja materyjały. Robim vokładki z kardonu, poliŭretanu, naturalnaj skury. Dy što kazać, kali rehularna Ministerstva infarmacyi prosić nas dać im našy knihi, kab pakazać, jakija ŭnikalnyja rečy robiać u Biełarusi», — raskazvaje Volha Juškievič.
Tonkuju papieru dla Biblii ŭ «Pryntkorpie» nabyvajuć u Jeŭropie.
«Adzinaje, čaho ja patrabuju, — heta sabranaści»
Volha raskazvaje, što za amal 30 hadoŭ pracy ŭ «Pryntkorpie» zdarałasia mnohaje: mianialisia zakony, drukarnia pierajazdžała ŭ inšaje miesca.
«Ciažka było ŭ pačatku 1990-ch! Spačatku my mieścilisia ŭ haścinicy «Płanieta», a drukavalisia ŭ roznych drukarniach horada. I ja prosta fizična nie paśpiavała jeździć tudy, kab kantralavać, ci zahruzili maje knihi ŭ druk. Kupiła mašynu. A na pravy tady treba było vučycca paŭhoda — daviałosia terminova zdavać.
Było šmat situacyj, u jakija siońnia vierycca ź ciažkaściu.
Ale pastupova heta syšło. Mnie prapanoŭvali roznuju pracu — ja admaŭlałasia. Ja była maładaja, biasstrašnaja i addanaja svajmu pradpryjemstvu. Kali naša drukarnia pierajechała ŭ novy mikrarajon na ŭzbočynie horada, ja pryjazdžała i płakała. Tut nie było ničoha. Pole, zvałka i śnieh. Ja była tut adna!» — raskazvaje Volha.
Siońnia na pradpryjemstvie pracuje 250 čałaviek.
«Adzinaje, čaho ja patrabuju ad svaich supracoŭnikaŭ, — heta sabranaści. U nas na pracoŭnych miescach zabaroniena karystacca mabilnymi telefonami. Ja patłumaču.
Druk knihi — heta vielmi składany praces, jaki składajecca z tysiačy i adnaho pracesu. Luboje adciahnieńnie ŭvahi moža stać darahoj pamyłkaj ci vytvorčaj traŭmaj. Takija vypadki nie na karyść imidžu drukarni i Biełarusi. My ž rekłamujem biełaruskuju jakaść i patencyjał krainy va ŭsim śviecie.
«Pryncyp «Pryntkorpa» — vysokaja jakaść absłuhoŭvańnia. U našych rabotnikaŭ hodny zarobak, jany pracujuć z nami dziesiacihodździ i vychodziać z nami na piensiju», — raspaviadaje Volha.
U «Pryntkorpie» kalektyŭ šmatnacyjanalny.
«Ciapier u mianie pracujuć vjetnamcy. Ja prabiła hetuju spravu z emihracyjaj, z pracaŭładkavańniem. Z vjetnamcami pracavać dobra, jany adkaznyja i pracavityja», — raskazvaje biznesoŭka.
U «Pryntkorpie» drukavali Bibliju dla Kiembrydža. Taki ekzemplar Biblii jość u pryvatnaj biblijatecy karalevy Vialikabrytanii Lizaviety II.
«Caniu ŭzajemavyhadnuju supracu»
Nie tak daŭno «Pryntkorp» staŭ pracavać z Bankam Dabrabyt.
«Bank prapanavaŭ vyhadnuju nam kredytnuju liniju. I my zrazumieli, što z bankam my možam być karysnyja adzin adnamu», — raskazvaje dyrektarka.
Ciapier Bank Dabrabyt zapuściŭ śpiecyjalnuju prahramu padtrymki žanočaha biznesu i kredytuje mikraarhanizacyi, mały i siaredni biznes na vyhadnych umovach. Kredyt možna ŭziać na 11 hod pad 5,5% hadavych. Vychodzić, što pry atrymańni kredytu na sumu $100 000 na 11 hod štomiesiačny płaciož z ulikam pracenta składzie $1216.
Kliknicie, kali vam cikava bolš daviedacca pra hetuju prahramu.
Vokładki dla Biblij robiać samyja roznyja.
Volha kaža, što jaje kampanija biarecca vykonvać absalutna lubyja pažadańni klijenta.
«My imkniomsia ŭsio rabić sami. Navat kali čaho nie ŭmiejem, my abaviazkova navučymsia. Choča klijent futlar u vyhladzie rakuški, my zrobim. Lubuju vokładku, luby koler, luby malunak.
Abstalavańnie taksama ŭvieś čas madernizujem. Stanki dla drukarni vielmi darahija. Tamu, kali my kuplajem ich, my pavinny być upeŭnienyja, što zmožam vypłacić kredyt. A kredyt my zmožam vypłacić tady, kali ŭ nas buduć zamovy. A kab byli zamovy, treba zakatać rukavy i pracavać.
Ja viedaju, što takoje pracavać u śviaty, što takoje pracavać pa 16 hadzin na sutki. Siońnia daloka nie kožny pahodzicca vyjści na pracu 8 Sakavika. A ja vychodziła adna i pracavała. Biznes — heta nie pryhožaje słova, heta sprava. Sprava ciažkaja. Sprava, jakaja patrabuje 100% addačy. Ja strohi kiraŭnik. Ale mianie treba zrazumieć. Ja chaču, kab my pracavali dakładna i chutka. Hetaha dastatkova», — padsumoŭvaje Volha Juškievič.
«Vykliki, viadoma, za doŭhi čas pracy byli roznyja, ale jany paśpiachova vyrašanyja i zastalisia ŭ minułym. Šmat u čym dziakujučy pracy i ciarplivaści žančyny-kiraŭnika, jakaja stvarała kampaniju z nula i praciahvaje jaje ŭznačalvać i raźvivać», — upeŭnienyja supracoŭniki «Pryntkorpa». Drukarni, anałahaŭ jakoj u śviecie ciažka znajści.