«Łukašenku» možna sadzić
Bieł‑čyrvona‑biełyja hładyjołusy, nazvanyja ŭ honar kiraŭnika Biełarusi, razychodziacca ŭ našaj krainie na ŭra.
Bieł‑čyrvona‑biełyja hładyjołusy, nazvanyja ŭ honar kiraŭnika Biełarusi, razychodziacca ŭ našaj krainie na ŭra.
Zapaminalnuju nazvu novamu sortu hładyjołusaŭ maskvič Juryj Ušakoŭ prydumaŭ jašče ŭ 2006 hodzie. Pryčym hučnaje biełaruskaje najmieńnie atrymała nie aby‑iakaja kvietka! U rehistracyjnym apisańni «Alaksandra Łukašenki» paznačana: bieły hładyjołus z čyrvonymi pražyłkami.
Zrešty, i najmieńniam inšych sartoŭ rasijskaha kvietačnika nie brakuje aryhinalnaści. Siarod vyviedzienych im hładyjołusaŭ sustrakajucca «Lehienda pra kachańnie», «Aranžavy žnivień», «Hierojam Stalinhrada», «Pravasłaŭnaje śviata».
Časopis «Haspadynia» ŭpeŭnivaje, što mienavita «Łukašenka» staŭ adnym z samych papularnych u Biełarusi.
Sadavod Ludmiła Kurejka z Pružanskaha rajona jaho nazyvaje najlepšaj navinkaj. Jak i astatnija hładyjołusy, «Alaksandr Łukašenka» niepatrabavalny. Jaho možna vyroščvać na leciščy.
Kožny sort maje svoj umoŭny numar. Naprykład, «Alaksandr Łukašenka» — 401,S. Jakoje značeńnie majuć hetyja ličby, rastłumačyŭ minski sadavod Ivan Ničyparuk:
— Ź pieršaj ličby koda možna zrazumieć, što hładyjołus bujny (12‑14 sm u dyjamietry), nastupnyja dźvie raskazvajuć pra bieła‑čyrvony koler. «Alaksandr Łukašenka» maje katehoryju «S», značycca, jon raśćvitaje praź siaredni termin, 86‑90 dzion. U sukviećci 20 butonaŭ, 8 albo 9 ź ich adkrytyja.