Łukašenka: Zapłacicie za achviary, jakija panios biełaruski narod u imia vyzvaleńnia płaniety ad karyčnievaj čumy

«Biełaruś, jakaja ŭniesła vielizarny ŭkład u vyzvaleńnie Jeŭropy ad nacysckaha rabstva, siońnia stała abjektam źniešniaha palityčnaha i ekanamičnaha nacisku», — zajaviŭ Alaksandr Łukašenka 1 lipienia ŭ Minsku na ŭračystym schodzie z nahody Dnia Niezaležnaści. Frahmienty vystupleńnia byli pakazany na biełaruskich telekanałach.

«Kali ŭ mianie pytajuć ci havorać pra heta, ja zaŭsiody ŭspaminaju vašy tyja lichija 40-ja minułaha stahodździa i patrabuju ad lubych palitykaŭ, jakija žyvuć za miežami našaj krainy, viadomych krain, ź jakimi my byli pa roznyja baki barykad u tyja 40-ja lichija — ja patrabuju ad ich adnaho: pavahi da taho, što zrabili biełarusy, pakłaŭšy tracinu svajho nasielnictva na ałtar pieramohi ŭ baraćbie suprać nacyzmu», — zajaviŭ Łukašenka.

«I ja zaŭsiody im kažu, — pradoŭžyŭ jon, — pierš čym nas pavučać niejkaj demakratyi, vy, kali łaska, zapłacicie nam za tyja achviary, jakija panios biełaruski narod u imia vyzvaleńnia płaniety ad karyčnievaj čumy».

«Ale situacyja nie trahičnaja siońnia. Nas nie bambiać, jak inšyja krainy,

ale nas bambiać inšymi mietadami: sankcyjami i pahrozami. Asablivaj dapamohi z boku čakać nam nie prychodzicca. Nadzieja tolki na samich siabie»,

«Jak i ŭ vajenny pieryjad, ad nas patrabujecca charaktar, vola i rašučaść, — zajaviŭ jon. — Za svaju niezaležnaść nam jašče pryjdziecca pazmahacca. Tanna, jak ja ŭžo skazaŭ, jana nikomu nie dastavałasia. Pahladzicie, što adbyvałasia na prastory razvalenaha Savieckaha Sajuza. Novyja dziaržavy naradžalisia z kryvi, śloz i hramadzianskich vojnaŭ. Dziakuj bohu, što my zmahli pabudavać pa-sapraŭdnamu niezaležnuju Biełaruś biez vajny».

«Ale i siońnia nas atakujuć i vypraboŭvajuć na tryvałaść. Dla adnych my nienavisnyja tym, što nie maršyrujem u ahulnym strai i nie skačam pad brusielskuju dudku. Dla inšych my niazručny prykład, jaki vočy kole. U nas nie razrabavanaja kraina, niama prorvy pamiž aburalnaj raskošaj adnych i aburalnaj biednatoj druhich», — ličyć Łukašenka.

Pavodle jaho słoŭ, siaho-taho pryvodzić u šalenstva toje, što «ŭ nas nie pradajucca i nie kuplajucca dziaržaŭnyja pasady, miljardy narodnych hrošaj nie iduć u afšory».

Kamientary da artykuła