«Zatočka»: pra Łukašenku ź luboŭju
Nadrukavana ŭ №11'2007
U Mahilovie źjaviłasia pank‑hrupa, jakaja nie baicca śpiavać na sacyjalnyja temy. Hurt «Zatočka» ŭtvaryŭsia tolki letaś, a ŭžo paśpieŭ prasłavicca pieśniaj «Prezydent ihraje ŭ chakiej».
U Mahilovie źjaviłasia pank‑hrupa, jakaja nie baicca śpiavać na sacyjalnyja temy. Hurt «Zatočka» ŭtvaryŭsia tolki letaś, a ŭžo paśpieŭ prasłavicca svajoj pieśniaj «Prezydent ihraje ŭ chakiej».
Na adnym z apošnich kancertaŭ hurtu arhanizatary na vykanańni hetaj pieśni adrubili muzykam mikrafony, ale tyja daśpiavali pravakacyjnuju pieśniu pra kiraŭnika dziaržavy razam z hledačami.
Muzyki z «Zatočki» dla abaznanych u mahiloŭskaj muzycy słuchačoŭ — asoby dobra viadomyja. Hetaja kamanda — pierajemnica hurtu, nazva jakoha składałasia ź pieršych litaraŭ mianušak jejnych udzielnikaŭ — Bałdyrova, Łukina i Jaŭlinskaha.
Niadaŭna muzyki vyrašyli rabić kanceptualna inšy muzyčny pradukt, tamu i źmianili nazvu. Na «Zmahar». Ichny debiut supaŭ ź letašnimi vybarnymi žarściami, tamu, kab uratavać uvieś festyval «Druhi ešalon», arhanizatary na afišach paznačyli nazvu hurtu prosta jak «Z.». Ale skandału tak i nie ŭniknuli. Kiraŭnik mahiloŭskaha «Centru žyvoha roku» Vital Šum apaviadaje, što ŭ peŭny momant na placoŭcy festu stała nadziva šmat milicyi. I tut hurt «Z.» pačynaje śpiavać pieśniu «Šeryja» z prypievam «Vynasicie musar!» dy jašče miž kupletami adpuskaje kpiny na adras supracoŭnikaŭ pravaparadku.
«Na majo ździŭleńnie, milicyjanty ŭ bok sceny navat nie zvaruchnulisia, ale pajšli da administracyi, — zhadvaje Šum. — Prybiahaje dyrektar: «Vy tut niešta suprać milicyi vystupajecie?» — Nie, — kažu. — Vam padałosia. Tak usio i praminułasia».
Na druhim svaim kancercie hurt prezentavaŭ svoj novy šedeŭr «Prezydent ihraje ŭ chakiej». Mahiloŭskaja publika zaŭždy słaviłasia svajoj ekspresiŭnaściu, ale TAKIM čynam jana jašče nie reahavała. Heta byŭ vybuch nia tolki ŭ asobna ŭziatym klubie, ale va ŭsim horadzie. Zala stajała, vojkała i ŭlulukała. U dałoni ploskali stojačy.
«Zatočka» adrazu prasłaviłasia na ŭvieś Mahiloŭ — źmiest pieśni pieradavali z vusnaŭ u vusny, pra «pankaŭ biaz bašni» pačali vydumlać anekdoty.
Arhanizatary nastupnaha ichnaha kancertu — miascovaja filija rasiejskaha «Našaha radyjo» — adrazu paprasili muzykaŭ nia hrać pieśni pra «Chakiej». Tyja paabiacali, ale... abiacańnia nia vykanali. Tolki vakalist, jaki nazyvaje siabie Kiepka, zaciahnuŭ «Hučyć u sercy tolki muzyka ataki, ad vostrych momantaŭ šaleje kankurent...», jak mikrafony byli vyrublenyja. Ale niekalki dziasiatkaŭ čałaviek, jakija paśpieli ŭžo vyvučyć tekst pieśni razam z muzykami, praciahvali harłanić.
Hety momant možna ličyć klučavym u karjery hurtu. Ciapier jany źbiaruć lubuju zalu ŭ Mahilovie biez prablemaŭ, navat biez reklamy. Pa chutkim časie «Zatočka» zasieła ŭ studyi i zapisała svoj hit, što nazyvajecca, biez kupiur. A pry kancy pieśni muzyki dadali jašče takuju mizanscenu: idzie zastaŭka «Našich novostiej» na ANT, niechta na hetym tle ŭzdychaje dy smačna raźbivaje televizar.
❏
«NN»: Što ciabie padšturchnuła da napisańnia pieśni pra «Chakiej»?
Kiepka: Pakazušnaść. I nia bolej za toje. Kali Biełaruś — kraina treciaha śvietu, a narod pičkajuć sacyjalnaj reklamaj pra rabstva j narkamaniju... Čaho tutaka tolki niama nasamreč... Dyj, naahuł, chakiej — heta samy seksualny vid sportu, nia toje što ŭsialakija dziudo...
«NN»: Niaŭžo narmalnych słovaŭ nie staje, u pieśni ž stolki maciukoŭ! Šałkievič vuń i «Ultravožyk» karystajucca choć inšakazańniami...
K.: Heta naš pratest suprać narmalnych i ŭstalavanych rečaŭ. Kali kamuści naša tvorčaść padajecca hipertrafavana sarkastyčnaj — spračacca nia budu. Kali niechta na nas budzie hladzieć, jak na rasiejski «Leninhrad», — kali łaska.