Aleś Kirkievič. ***Nie dumaj, što heta lohka...
Nie dumaj, što heta lohka —
Čuć, jak hryzuć znutry
Serca tvajo i lohkija
Ź viečara da zary.
Ale pieramoha sałodkaja
Vusnami źliža miod:
Zaležy, poŭnač, chodka,
Rejki, kalučy drot…
Zadratavanaje serca
Syple vuhollem von
«Buržujki prykryjcie dźviercu,
Kab nie spalić vahon…»