Siardzity baćka

 Siardzity baćka

Na adnym ź leciščaŭ pad Mienskam možna ŭbačyć paravoz stalinskich časoŭ. Zamiest čyrvonaj zorki śpieradu — adnoŭleny hierb BSSR, pobač partret Łukašenki, a na baku srebny nadpis: “Siardzity baćka”.

Hety paravoz naležyć Hienadziu Andrejevu. Mašyna try dziasiatki hod adpracavała na dziciačaj čyhuncy. Potym apynułasia ŭ adnym z dvaroŭ la Pryvakzalnaj płoščy, dzie chutka pieratvaryłasia ŭ prytułak dla bamžoŭ.

U 1992 h. na paravoz źviarnuŭ uvahu Hienadź. Jon źviarnuŭsia da domakiraŭnictva, toje ledźvie nie sa ślaźmi prasiła zabrać łamačča biaspłatna. Ale, niby adčuvajučy nastupstvy, Andrejeŭ vyrašyŭ pieraścierahčysia i aformiŭ usio aficyjna.

Heta kaštavała 20 000 rubloŭ — na tyja časy kala 200 dalaraŭ ZŠA. Plany ŭ Hienadzia byli hrandyjoznyja: adrestaŭravać techniku, pabudavać minijaturnuju čyhunku i zabaŭlać haściej. Adnak z prychodam novaj ułady ź biznesam daviałosia raźvitacca, i Hienadź pačaŭ dumać pra toje, kab pradać paravoz.

Rarytetam adrazu ž zacikavilisia ŭ Baranavičach, u muzei ruchomaha sastavu. Tam abiacali aformić dakumenty pa kansultacyi z načalnikam biełaruskaj čyhunki. Dyk toj raptam pačaŭ aburacca, čamu jon dahetul nia viedaŭ, što ŭ kahości na leciščy psujecca dziaržaŭnaja majomaść! I zahadaŭ padnačalenym halinovym strukturam — prakuratury i transpartnaj milicyi — pra ŭsio daviedacca.

Dalej raspačynajecca niešta mistyčnaje. Hienadź kaža, što pad Novy hod pryśniŭsia jamu son. Nibyta hołas zvyš papiaredziŭ: “Kali tvoj paravoz nichto nie nabudzie da prezydenckich vybaraŭ, Łukašenka zastaniecca pry ŭładzie. Kupiać — jamu pryjdziecca syści…”

Z taje pary Hienadź upryhožyŭ svoj paravoz, jak jon sam ličyć, mistyčnymi symbalami. Zamiest zvykłaj čyrvonaj zorki — adnoŭleny hierb BSSR, pobač mieścicca partret Łukašenki, a praz uvieś bok — srebny nadpis: “Siardzity baćka”.

I mara zaraz adna: zbyć z ruk niebiaśpiečny rarytet jak maha chutčej.

Pavodle Radyjo Svaboda