Ludka Silnova
Vysoki pakoj
I.
Za voknami — vid haradzki, biełaruski:
Damy — abutkovyja skrynki dy vuzki
Asfaltavy pas, jak prašytaj, darohi.
(Aŭto… minaki — ŭsio hałovy i nohi…).
II.
A tut, kala piesieniek viečnych fantanu
(Zdajecca, Kutuńjo abo Čelentana), —
Maŭklivaja spoviedź za kielicham soku
Ŭ pakoi… paviercie, što samym vysokim!
III.
I ścieny kvatery — ubok adpłyvajuć,
Kali tyja dvoje svoj čas dapivajuć...
Niadziela. Svaboda. Ujaŭnaja vyspa.
Najnoŭšy paradak… I nieba — tak blizka!