Kipučaja dziejnaść
Jašče nie astyli debaty nakont ułučeńnia centralnaha praśpiektu Miensku ŭ śpis spadčyny JUNESKA ŭ jakaści ŭnikalnaha horadabudaŭničaha ansamblu 1940—50-ch hadoŭ, jak abjekt iznoŭ pierajmienavany.
Piša Hary Kumaniecki.
I kali novapierajmienavany ŭsio ž uklučać u śpis JUNESKA, to Biełaruś budzie reprezentavacca ŭ śviecie spadčynaj savieckaha tatalitaryzmu, što da biełaruščyny nia maje anijakaha dačynieńnia. Jak by ni nazyvali hetuju mahistral — imiem Stalina, Lenina ci navat Skaryny, — sutnaść jaje duchu nie mianiajecca. Heta całkam štučnaje ŭtvareńnie, što paŭstała na ruinach staražytnaha horadu, jaho śviatyniach j kurhanach. Jaho architektura nijak nie vynikaje z našych tradycyj.
Šaniec, što byŭ atrymaŭ hety ansambl paśla pierajmienavańnia ŭ 1991 hodzie, byŭ stračany. Za hady niezaležnaści na praspekcie nie paŭstaŭ pomnik Skarynu, nie źjaviłasia navat memaryjalnaje šyldy. Jon nie nabryniaŭ ničym “skarynaŭskim” — znakami, memaryjacyjami, šryftami, dekoram. Stalinski praspekt zastaŭsia stalinskim, uvieś usypany tatalitarnaj symbolikaj, ź jaje nieadekvatnaj pampeznaściu, z pomnikami Dziaržynskamu j Kalininu. Nie chapiła tady voli pastavić memaryjał achviaram stalinščny, usłavić tut BNR. Ułasna biełaruskaha tut — mizier! Tamu ničoha sutnasna dla nas nie źmianiłasia.
Jak i nia źmienicca ničoha na praspekcie Mašerava, što pa zaviadzioncy starejšyja ludzi zavuć i buduć zvać Parkavaj.
Ničoha naahuł nia źmienicca ŭ biełaruskaj stalicy, pakul tut buduć vulicy Internacyjanalnaja j Kamunistyčnaja, Kamsamolskaja j Revalucyjnaja.
Dzivić inšaje — čym zaniataja hałava Łukašenki. Ciapier jon vyrašyŭ pierajhrać navat blizkuju sabie savieckuju historyju. I, padazraju, heta tolki pačatak vialikaje kampanii. Mabyć, paśla rekanstrukcyi płoščy Niezaležnaści joj viernuć “histaryčnaje” imia Lenina. A tam pajedzie…