Гоафіра Жук і Коўшык адзін твар. Яны сестры? А хоць было нешта цікавае? Бо спачатку вельмі нудна, больш за гадзіну глядзець не змагу. Вось Мікіту Мелказерава можна было слухаць цэлымі днямі, вось і зараз пераглядаю усё яго перадачы
?
05.02.2026
А куды знік каментар пра тое, што Вячорка дрэнна выказаўся пра Пазьняка?
●
05.02.2026
Ўсе беларусы толькі гэтага і чакалі ( не ) ад белсата .
Крыжадзюб
05.02.2026
З Вячоркам нават не прапануйце.
Зашквар Зашкварыч
05.02.2026
І яны яшчэ скуголяць, што Калеснікава пайшла да Дудзя! Ды яны ўсё жыццё пражыла за мяжой і ведае, што такое якасць. Няйжо б яна пайшла да такой Глафіры, якая ледзь словы вымаўляе ў этэры?!
)))
06.02.2026
Зашквар Зашкварыч, Ну, дудь- проста вяршыня журналістыкі, гіена пяра! Пашукайце меркаваньне Няўзорова пасля яго інтэрв'ю гэтаму Дудзю.
Ага
06.02.2026
Дудзь дурны як бот, якраз на маскоўскі розум (гл. хоць з Неўзоравым інтэрв'ю). Таму і папулярны ў гэтых.
Лампавы
06.02.2026
На пачатак добра. Глафіра мае патэнцыял. Разгарнецца.
CVF
06.02.2026
Белсат знiк з торэнт-ТВ пляцоўкi AceStream. Раней было вельмi зручна
Юлій Каралёў
06.02.2026
Перад 20-м годам сп. Жук спадзявалася на выкрывальніцкую моц дзяржаўнай прэсы, а незалежную абрала па рэшткаваму прынцыпу:
— Калі я ішла на факультэт журналістыкі, я думала так: журналістыка — гэта пра праўду, пра справядлівасць. Яна дапамагае ўладам звярнуць увагу на праблему. Напішу я праблемны матэрыял, нейкі чыноўнік зверне на яе ўвагу, і праблему вырашаць. Я думала, што іду вучыцца таму, як правільна падаць гэты праблемны матэрыял, — расказвае Глафіра пра свае чаканні ад адукацыі.
Першае расчараванне было на першай жа практыцы ў адной з дзяржаўных газет. Глафіра ёміста характарызуе праблематыку, якую ўзнімала газета: «Ні пра што». Ад другой практыкі засталіся падобныя ўражанні.
— Тады я задумалася пра тое, што трэба ісці ў незалежную журналістыку.
На «Белсаце» запусцілі шоу доўгіх гутарак з Глафірай Жук
А хоць было нешта цікавае? Бо спачатку вельмі нудна, больш за гадзіну глядзець не змагу. Вось Мікіту Мелказерава можна было слухаць цэлымі днямі, вось і зараз пераглядаю усё яго перадачы
— Калі я ішла на факультэт журналістыкі, я думала так: журналістыка — гэта пра праўду, пра справядлівасць. Яна дапамагае ўладам звярнуць увагу на праблему. Напішу я праблемны матэрыял, нейкі чыноўнік зверне на яе ўвагу, і праблему вырашаць. Я думала, што іду вучыцца таму, як правільна падаць гэты праблемны матэрыял, — расказвае Глафіра пра свае чаканні ад адукацыі.
Першае расчараванне было на першай жа практыцы ў адной з дзяржаўных газет. Глафіра ёміста характарызуе праблематыку, якую ўзнімала газета: «Ні пра што». Ад другой практыкі засталіся падобныя ўражанні.
— Тады я задумалася пра тое, што трэба ісці ў незалежную журналістыку.