Nina Maciaš. In memoriam
Piša Jury Hubarevič, namieśnik staršyni Ruchu za Svabodu.
Siońnia nie stała Niny Maciaš.
Jana była čałaviekam mahutnaj voli i pracazdolnaści. Jana pieraadolvała chvarobu i była ŭzoram viernaści ideałam, Baćkaŭščynie.
Pry jaje vialikaj asabistaj mužnaści jana zastavałasia asobaj dalikatnaj, adčuvalnaj, piaščotnaj i praniklivaj. Nina Maciaš usprymała pryhažość śvietu šyroka raspluščanymi dziciačymi vačyma. I ź lohkaściu znachodziła ahulnuju movu ź dziećmi.
Byvaje, idzieš pa horadzie i bačyš — pad šatami drevaŭ staić jaje vazok. Spadarynia Nina pracuje, niešta słuchaje abo prosta razmaŭlaje sa znajomymi. Adčuvaješ ‑‑ usio dobra, usio jak maje być. Heta jak sonca. Jano zachodzić i ŭzychodzić. I jość žyćcio, pakul jość hety soncazvarot.
Jaje apošnim vialikim pierakładam byŭ «Maleńki prync». Hety prync — jana sama. Heta pra jaje. Hety pierakład Nina Maciaš pakinuła nam zamiest aŭtabijahrafii.
Śvietłaja joj pamiać!