Minskija vypuskniki na apošnim zvanku tancavali rok-n-roł
Sučasnyja «apošni zvanki» ŭ škołach šmat u kaho vyklikajuć uražańnie dežaviu. Tradycyjny scenar: uračysty vystup dyrektarki, zatym — pa čarzie — słova biaruć pradstaŭniki nastaŭnickaha kalektyvu, baćkoŭ i vučniaŭ.
Zatym — «mimimišnaje» čytańnie vieršykaŭ pieršakłaškami. Narešcie, abaviazkovy elemient, dziaŭčynka sa zvanočkam u rukach na plačoch u rosłaha vypusknika abychodzić školny dvor.
Usio heta razbaŭlajecca vystupami miascovych zorak samadziejnaści. Niepaźbiežna prahučyć štości z savieckaj kłasiki, kštałtu «Jesť tolko mih», i chtości z prysutnych zmachnie ślazu.
Admietnaść našych časoŭ — vialikaja kolkaść fota i videatechniki na «apošnich zvankach», u tym liku prafiesijnaj. A taksama — poŭnaja adsutnaść biełaruskaj movy (kali tolki heta nie biełaruskaja himnazija).
Ani ŭ vystupach, ani ŭ pieśniach ci na stužačkach«vypusknik-2013» — ni słovapa-biełarusku .
«Naša Niva» naviedała śviata apošniaha zvanka ŭ himnazii № 2 h. Minska va Uruččy. Pafasnaść mierapryjemstva vypuskniki razbavili niečakanym
«A zaraz kłasy adpraŭlajucca na tematyčnyja ekskursii pa
Udačy, vypuskniki!
Časam niečakanaja historyja biełaruskich himnaŭ: «My vyjdziem ščylnymi radami», «Pahonia», «Žyvie Biełaruś», «Radzima maja darahaja», «Mahutny Boža» (ź VIDEA)
Kamientary