Antrapołah pakazała «idealnuju» žančynu budučyni

Prafiesar anatomii i antrapałohii z Brystalskaha ŭniviersiteta Elis Robierts stvaryła «idealnuju» madel žančyny budučyni, piša 42.TUT.BY. Jana zapazyčyła «prystasavańni» inšych žyvioł na asnovie svaich ujaŭleńniaŭ ab zručnaści. Atrymałasia funkcyjanalna, ale strašnavata.

«Čałaviečy arhanizm, choć i fantastyčny, daloki ad daskanałaści, — patłumačyła jana ŭ kałoncy dla Daily Mail. — Jak śpiecyjalist pa anatomii, ja viedaju, što miljony hadoŭ evalucyi pakinuli nam mnostva zbojaŭ. Na moj pohlad, nam daŭno para davieści siabie da ładu.

U niejkim sensie my, ludzi, stali achviarami našaha ŭłasnaha pośpiechu. Usio, što treba dla evalucyjnaha pośpiechu, — pražyć dastatkova doŭha, kab pieradać svaje hieny. Paśla taho jak vy pakinuli naščadkaŭ, evalucyja nie vielmi pra vas kłapocicca. Tamu ŭ nas zastajucca niedachopy, ad jakich my nie možam pazbavicca ŭ chodzie evalucyi. Naprykład, bol u śpinie adolvaje bolšaść z nas da 50—60 hadoŭ, kali bolšaść z nas užo nie płanuje praciahvać rod».

Daśledčyca vybrała najlepšyja vynachodki pryrody, jakija mahli b zhładzić «niedaskanały» dyzajn čałavieka. Dla hetaha jana sabrała samyja ŭdałyja, na jaje pohlad, prystasavańni žyviolnaha carstva i stvaryła postać «dziŭnaj novaj» siabie. Padrabiaznyja vyniki pakažuć u dakumientalnym filmie na brytanskim telekanale BBC4, a pieršaj fatahrafijaj antrapołah padzialiłasia ŭ svaim tvitary.

Pavialičyć

U madeli Robierts «lepšaje» serca ź vialikaj kolkaściu arteryj, čym u čałavieka. Łusku antrapołah uziała ŭ reptylij, takaja skura chutka reahuje na pramiani ultrafijaletu i abaraniaje ad paškodžańniaŭ.

«Idealnaja» viersija Robierts atrymała «bolš efiektyŭnyja» ptušynyja lohkija, jakija dazvalajuć ŭdychać i vydychać adnačasova, a taksama vočy bieź ślapych plam i bolš adčuvalnyja vušy, jak u kažana.

Mocnyja nohi stvaralnica madeli zapazyčyła ŭ ptušak. Jany dazvalajuć chutka ruchacca, ale ŭskładniajuć uzdym na ŭzvyšša. Jašče adzin dadatak — torba kienhuru, prychilnicaj jakoj daśledčyca stała, naradziŭšy dvaich dziaciej.

Darečy, ludzi praciahvajuć evalucyjanavać prosta zaraz — ale zusim nie tak, jak ujaŭlaje Robierts. Pa mierkach evalucyi, u čałavieka nie tak daŭno źjaviłasia zdolnaść pieravarvać małako, zaraz my pastupova hublajem niepatrebnyja nam zuby mudraści. Niekatoryja narody pastupova raźvivajuć vyhadnyja dla ich zdolnaści — naprykład, nadoŭha zatrymlivać dychańnie pad vadoj abo žyć u harach pry niedachopie kisłarodu.

Jość i zdahadki ab tym, jak čałaviek źmienicca ŭ dalokaj budučyni ŭ vyniku evalucyi. Chutčej za ŭsio, rudyja i śvietłyja vałasy, błakitnyja vočy i rabacińnie zachavajucca tolki ŭ małoj doli ludziej. A raspaŭsiudžanaść kiesarava moža pavialičyć kolkaść dziaciej ź vialikimi hałovami i žančyn z vuzkimi ściohnami.

• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0