Kanapackaja: AHP chacieła ad mianie tolki krykaŭ, a ja była kanstruktyŭnaja
Źjezd AHP pryniaŭ rašeńnie nie padtrymać vyłučeńnie deputatki Pałaty pradstaŭnikoŭ Hanny Kanapackaj kanydatam u deputaty ad partyi. Takoje niečakanaje rašeńnie vyklikała žyvoje abmierkavańnie ŭ ŚMI i sacyjalnych sietkach. Što stajała za takim rašeńniem i što dalej dumaje rabić Kanapackaja? Pra heta jana raskazała ŭ intervju «NN».
«Naša Niva»: Što stała pryčynaj toj situacyi, jakaja adbyłasia na źjeździe? Kanflikt z kiraŭnictvam partyi?
Hanna Kanapackaja: Mahu raskazać, jak ja baču situacyju. Heta nierealizavanyja ambicyi niekatorych piersanažaŭ. Nasamreč, kiraŭnictva partyi ŭžo daŭno prypyniła sa mnoj supracoŭnictva, i heta było pryniata na ŭzroŭni Palitrady, choć siońnia jany heta admaŭlajuć. Ja tak i nie pačuła kankretnych pretenzij ci faktaŭ taho, jak ja dyskredytavała partyju, jak ja naniesła joj škodu, jak ja nie realizavała niejkija zakonaprajekty, prapanavanyja partyjaj, jak ja parušyła statut.
Ź inšaha boku, ja cudoŭna razumieju, što partyja — heta nie tolki piać čałaviek, jakija zasieli ŭ minskim ofisie i prymajuć tam rašeńni, a heta tyja ludzi, jakija pracujuć u rehijonach, kab adbylisia stanoŭčyja źmieny. I jany jość partyja.
Ad mianie patrabavali krykaŭ i łozunhaŭ, a ja zaŭsiody była kanstruktyŭnaja. U adkaz mianie abvinavačvali ŭ supracoŭnictvie z uładami. Maŭlaŭ, mnie ŭłady nie dazvalajuć pracavać nad Vybarčym kodeksam, tamu ja ciahnu. Ale ž isnuje pracedura.
I zakonaprajekt — heta nie prosta papierka, na jakoj napisana «prajekt zakona». U luboj cyvilizavanaj krainie zakonaprajekt — heta pakiet dakumientaŭ, jakija patrabujuć surjoznych ekśpiertnych abhruntavańniaŭ, infarmacyjnaj padtrymki.
«NN»: Takija naciahnutyja adnosiny z Palitradaj AHP pačalisia ad momantu vašaha abrańnia ŭ parłamient?
HK: Heta pačałosia z taho momantu, kali ja stała havaryć: «Chłopcy, čas łozunhaŭ syšoŭ». Ciapier čas kankretnaj kanstruktyŭnaj pracy.
«NN»: Vami kiravali?
HK: Byli takija sproby.
«NN»: Z čyjho boku? Boku Anatola Labiedźka?
HK: U tym liku. Mabyć, navat najpierš ź jaho boku.
«NN»: A zajzdraści ŭ kiraŭnictva partyi da vas nie było?
HK: Heta treba ŭ ich pytacca. Da toj pary, pakul ja spadziavałasia na kanstruktyŭnuju pracu svajoj partyi, u nas nie było kanfliktaŭ. Jak tolki ja ŭbačyła, što minski ofis patrabuje ad mianie tolki krykaŭ i łozunhaŭ i ničoha nie prapanuje ŭ adkaz, to tut usio i pačałosia.
Tak, ja dazvoliła sabie krytykavać kiraŭnictva partyi, ale navat statut partyi mnie heta dazvalaje. Jak statut dazvalaje mnie i nie vykonvać tyja rašeńni partyi i kiraŭnictva, ź jakimi ja nie zhodnaja.
Ja nieadnarazova kazała im: davajcie supracoŭničać. I heta niejkija absalutna niedarečnyja abvinavačańni, što ja nie ŭmieju pracavać u kamandzie. Prabačcie, ale ž ja pracuju i z rucham «Za Svabodu», i z BCHD, i z BAŽam. Značyć, prablemy nie ŭva mnie. Ja ŭmieju pracavać i dabivacca patrebnaha vyniku. I abvinavačvać mianie, što ja try hady adsiedzieła ŭ Pałacie, — heta praźmierna.
«NN»: To bok vas abvinavačvajuć, što vy byli niedastatkova apazicyjnaj?
HK: Ja nie mahu dakładna skazać, u čym mianie abvinavačvaje partyja, bo ja sama nie viedaju.
«NN»: Niaŭžo z vami nichto nie havaryŭ?
HK: Ja była na Minskaj haradskoj kanfierencyi AHP, jakaja padtrymała majo vyłučeńnie ŭ kandydaty ŭ deputaty. Byli pytańni, na jakija ja adkazała.
Chacia ničoha kanstruktyŭnaha ja nie pačuła, byli kryki, što dyskredytuju i hańblu partyju.
«NN»: To bok hołyja emocyi?
HK: Tak-tak. Ciapier idzie parłamienckaja kampanija, u maim razumieńni, padčas jaje treba mabilizoŭvać usie siły, zabyvać niejkija kryŭdy i nieparazumieńni, kab pracavać dziela pazityŭnych pieramien. Tym nie mienš znachodzicca čas, kab palivać mianie brudam. Pry hetym partyja sama nie vykonvaje statut, vyłučajučy na źjeździe kandydatam čałavieka, jaki adkryta zajaŭlaje, što jon siabra «Havary praŭdu».
«NN»: Kolki vy ŭžo sabrali podpisaŭ?
HK: Bolš za tysiaču. Ale, razumiejecie, podpisy siońnia — heta samy lohki varyjant dla ŭładaŭ, kab nie zarehistravać mianie. My ŭsie razumiejem i viedajem, jak aceńvajucca podpisy.
«NN»: Vy ličycie, što ŭłady nie chočuć vas prapuskać?
HK: Ja liču, što ja była absalutna kanstruktyŭnaj, i dla dla ŭładaŭ u tym liku. I maja kanstruktyŭnaść i vyniki pracy dazvalajuć mnie havaryć ab tym, što ja karysna adpracavała hetyja try hady ŭ Pałacie pradstaŭnikoŭ.
Prytym ja dazvalała sabie publična krytykavać uładu i navat prezidenta, i heta bačyła ŭsia kraina. I jak napisaŭ adzin kamientatar, mnie ŭžo zdajecca, što kiraŭnictva AHP vykonvaje zamovu ŭładaŭ, nie puskajučy mianie ŭ parłamient.
«NN»: Z AHP šmat ludziej vas padtrymała?
HK: Vielmi dziŭna raźmierkavalisia hałasy, bo šmat chto ŭstrymaŭsia.
Kali b hałasavańnie było tajemnym, to, upeŭniena, hałasy raźmierkavalisia b zusim pa-inšamu. A to ŭ čas, kali idzie hałasavańnie pa majoj kandydatury, ustaje pres-sakratar [Hanna Krasulina — «NN»] i pačynaje ŭsich zdymać na fota.
I tyja pryncypy, jakija zajaŭlaje AHP, parušalisia na źjeździe. Naprykład, mnie nie dali skazać zaklučnaje słova. U pracy źjezda brali ŭdzieł ludzi, jakija nie źjaŭlajucca delehatami.
Naprykład, Anatol Labiedźka. Jon vystupaŭ z adzinaj metaj: ablić mianie brudam i ačarnić. Ja pavažaju Anatola Labiedźku za tyja zasłuhi, jakija ŭ jaho kaliści byli, ale, prabačcie, jon užo nie staršynia AHP.
«NN»: Ale isnuje mierkavańnie, što tam pa-raniejšamu ŭsio adbyvajecca pad patranažam Labiedźki.
HK: Tak. Farmalna jon nie jość kiraŭnikom partyi, ale faktyčna im zastajecca.
«NN»: Čamu vy tolki prypynili siabroŭstva ŭ AHP, a nie vyjšli całkam. Niejki šaniec partyi ŭsio ž dajacie?
HK: Ja ŭžo havaryła, što partyja — heta nie tolki tyja ludzi ź minskaha ofisa, ale i sotni rehijanalnych aktyvistaŭ, na jakich i trymajecca arhanizacyja. Škada, što na siońnia hetyja suviazi amal stračanyja. Ja vielmi pavažaju zasłuhi i pracu hetych ludziej. I ja budu supracoŭničać ź imi dalej. Tym bolš ja prypyniła siabroŭstva tolki na čas vybarčaj kampanii.
«NN»: A raniej hatovyja adnavić siabroŭstva?
HK: U vypadku, kali ja ŭbaču, što partyja hatovaja mianiacca. Kali hod nazad ja prapanoŭvała siabie na rolu lidara partyi, to ja prapanoŭvała reformu. I ŭ mianie pytalisia: što ja budu rabić? Ja adkazvała, što nie ja pavinna, a ŭsie my razam. My i jość partyja, a nie tyja piać čałaviek, jakija siadziać u minskim ofisie. Nam treba ŭznaŭlać hetyja suviazi, a nie svarycca ŭnutry arhanizacyi.
«NN»: Na svajoj staroncy ŭ fejsbuku vy napisali, što źjaŭlajeciesia adnym z samych papularnych pradstaŭnikoŭ apazicyi jak unutry Biełarusi, hetak i za miažoj. Na čym vy hruntujeciesia?
HK: Adkryvajcie luboje zamiežnaje ŚMI. Skažam, «Ńju-Jork Tajms», i pahladzicie, pra kaho pisali, a pra kaho nie pisali. Ci rasijskija ŚMI, pra kaho tam pisali, a pra kaho — nie. I kolki razoŭ pisali. Voś prosta adkryjcie maju staronku ŭ fejsbuku i pahladzicie, kolki tam padpisčykaŭ i kolki na staroncy partyi. Nu voś kolki?
«NN»: U vas 6700 padpisčykaŭ, a ŭ AHP — 2600.
HK: Nu, bačycie.
«NN»: Nu pišuć ža i pra Dźmitryjeva z Karatkievič.
HK: Ja havaru pra apazicyju. Pra apazicyjnyja palityčnyja siły, a nie pra hetych ludziej.
«NN»: U vas niama žadańnia pierajści ŭ inšuju palityčnuju siłu? U ruch «Za Svabodu» ci jašče kudy.
HK: Ja była siarod zasnavalnikaŭ AHP. Čamu praz kupku marhinałaŭ mnie sychodzić z partyi, čyje ideały ja padzialaju?
Mianie abvinavačvajuć, što ja niedastatkova krytykavała ŭłady. Ale, prabačcie, ja była adzinym deputatam, chto zajaviŭ pra niezakonnaje skaračeńnie pracy Pałaty pradstaŭnikoŭ. Ja havaryła ab tym, što Rumas byŭ pryznačany premjer-ministram z parušeńniem zakanadaŭstva. Ja zaŭsiody stajała na libieralnych pazicyjach i adstojvała ich pierad čynoŭnikami. Prablema nie ŭ tym, što my nie padzialajem partyjnyja kaštoŭnaści, a ŭ stratehii pa vykanańni hetych kaštoŭnaściaŭ, tamu što hetyja piać čałaviek sprabujuć manapalizavać partyju. Kali my kažam, što dla partyi kaštoŭnaść — niezaležnaść, to ja rablu ŭsio dla zachavańnia niezaležnaści Biełarusi.
Kamientary