Pra heta Łukašenka siońnia zajaviŭ na naradzie ŭ Minsku, paviedamlaje BiełTA.
Alaksandr Łukašenka adznačyŭ, što ŭ Biełarusi ŭžo prajšoŭ katalicki Vialikdzień, i choć nie mnoha, ale ludzi prychodzili ŭ chramy, źbiralisia kala ich. «Heta sprava kožnaha čałavieka. Ale my nie zabaraniali nivodnamu čałavieku. Kali vy chočacie schadzić, kali łaska, idzicie. Ale ludzi pabierahlisia. Heta ich prava», — padkreśliŭ kiraŭnik dziaržavy.
Na hetym tydni Vialikdzień buduć adznačać pravasłaŭnyja vierniki, jakich u Biełarusi bolšaść. «Jašče raz padkreślivaju: my darohu da chrama nikomu nie zakryvajem. Heta majo ćviordaje patrabavańnie. My nikomu ničoha nie zabaraniajem. My heta daviali da kiraŭnictva ŭsich cerkvaŭ, kanfiesij, u tym liku i pravasłaŭnaj carkvy. Chto choča, toj pamolicca, schodzić u chram. Ja budu ŭ carkvie. Heta maja tradycyja. Ja redka byvaju, ale na Kalady i Vialikdzień ja zaŭsiody ŭ carkvie. Zvyčajna ŭ rajony vyjazdžaju, byvaju ŭ hetych maleńkich cerkaŭkach», — zajaviŭ Alaksandr Łukašenka.
Razam z tym jon źviarnuŭsia z zaklikam da śviataroŭ z ulikam najaŭnaha stanovišča nie trymać ludziej doŭha ŭ chramach. «Śviečku pastaviŭ, vyjšaŭ i pajšoŭ. Usie kazani lepš kala chrama», — skazaŭ biełaruski kiraŭnik.
Jon taksama zajaviŭ ab nieabchodnaści praduhledzieć śpiecyjalnyja miescy dla tradycyjnaha aśviačeńnia jajek i kuličoŭ, kab stały byli nie ŭ pamiaškańniach, a na adkrytym pavietry. «Stały treba pastavić tam, dzie vyšej, vietryk i inšaje. Kab heta nie było ŭ pamiaškańniach. Treba tam, dzie možna. I śviatary heta pavinny razumieć, asabliva ŭ haradach», — adznačyŭ kiraŭnik dziaržavy.
Kamientary