«My vielmi časta tut byvali, choć vučyŭsia ja daloka, ale žyŭ pobač, na Lenina, — cytuje słovy Łukašenki, što naviedvaje Mahiloŭ, «Źviazda». — Mianie cikaviŭ Dniapro, pomniu pieršy raz, kali ja adzin pajšoŭ hladzieć Dniapro… Ale tak da jaho nie zmoh padyści, tamu što ŭsio było zahadžana, zarasło. Ja, viaskovy čałaviek, dzie ŭsiaho hetaha chapała, dumaŭ: boža moj, niaŭžo ŭ Mahilovie, horadzie abłasnym, takoje moža być?!».
Nahadajem, što kiraŭnik krainy skončyŭ histfak Mahiloŭskaha piedinstytuta ŭ 1975 hodzie.
Kamientary