Alaksandr Łukašenka siońnia na sustrečy z kalektyvami dziaržaŭnych ŚMI vykazaŭsia na temu abnaŭleńnia Kanstytucyi Biełarusi, pieradaje BiełTA.
«Udaskanalvajučy, my pavinny pačynać z Kanstytucyi. Kali pačniom z majdana, my pierakreślim svaju historyju. I talerantnaść naša, i pamiarkoŭnaść — usio pojdzie pracham. Tamu my pavinny zrabić novuju Kanstytucyju. Tak, minuła šmat času, patrebnyja peŭnyja źmianieńni. Praŭda, vy mnie skažacie, jakija patrebnyja vam źmianieńni», — skazaŭ Łukašenka.
Razvažajučy na hetuju temu, jon adznačyŭ, što padychody i prapanovy mohuć być roznyja, uklučajučy pieraraźmierkavańnie ŭładnych paŭnamoctvaŭ. «Tolki treba pry hetym razumieć, što treba za heta budzie adkazvać, pa-pieršaje. A pa-druhoje, nie dapuścić sutyknieńnia halin ułady. Ja ž praz heta prajšoŭ», — zaŭvažyŭ Alaksandr Łukašenka.
«My ad hetaha adyšli. Tamu treba ŭziać hałavu ŭ ruki i, stvarajučy novuju Kanstytucyju, dobra zrazumieć, čaho my chočam, jakaja pavinna być naša kraina. Ja hatovy na ŭsio. Tolki nie stracić suvierenitet i niezaležnaść. Tamu vam vyrašać. I ŭsie źmieny pojduć ad Kanstytucyi, a nie ad majdana. I ja pastarajusia zrabić usio, kab hetaha majdana nie było», — reziumavaŭ Łukašenka.
Ciapier čytajuć
«Jana daŭnavata ŭ Biełarusi». Baćka Anžaliki Mielnikavaj pryznaŭsia, što jana žyvaja i zdarovaja18
Kamientary