Ля чыгуначнага вакзалу
я падносіў бабульцы сумкі,
і бабулька раптам сказала:
«Пазьбягай недарэчнай думкі,
быццам сьвет табе вінны нешта:
людзі — жмінды, слова жабрачкі!
Блазнаватым — дробная рэшта,
хоць пужай іх пеклам да ўсрачкі,
быццам ты на сваім гарышчы
апынуўся бліжэй да неба…
Што? Ня верыш? Пагавары яшчэ!
Дай авоську. Грошай ня трэба…»
Сейчас читают
«Можно как-нибудь более складно стихи писать, господин Пушкин?» Блогер потроллил женщину, которая не смогла прочитать белорусское стихотворение для 2 класса
Комментарии