Мемуары солдата, фэнтези про волколака, размышления эмигранта — книги на Премию Гедройца от издательства «Голиафы»
Распачаўся чарговы сезон Прэміі імя Ежы Гедройца. На галоўны прыз прэтэндуюць 32 кнігі, напісаныя ў 2017 годзе на беларускай мове, у жанрах мастацкай і дакументальнай прозы.
Ніжэй агляд кніг, якія будуць удзельнічаць у Прэміі, ад выдавецтва «Галіяфы».
Вікенцій Мароз. «Перажытае-незабытае»
Народжаны на Нясвіжчыне ў беларускай сям’і, сябра Саюза беларускай моладзі падчас вучобы ў Нясвіжскай настаўніцкай семінарыі ў гады акупацыі, жаўнер Другой арміі Войска Польскага ў Другой сусветнай вайне, настаўнік мовы і літаратуры ў мірным працоўным жыцці…
Кніга Вікенція Мароза «Перажытае-незабытае» — гэта не толькі экзістэнцыя асабістага жыцця чалавека з пакручастым лёсам на драматычных зломах беларускай гісторыі, але і жывы выразны адбітак складанага і трагічнага часу, які ўвабраў і жыццё пад Польшчай, і першыя Саветы, і жыццё пад акупацыяй, і вайну, якой аддадзены два з паловай гады, і пасляваенны перыяд з усімі яго калізіямі.
Максім Кутузаў. «Князь-ваўкалак»
Людзі звычайна думаюць, што жыццё князя прыемнае і бесклапотнае. Аднак ці яно такое на самой справе? Ці можна назваць бесклапотным жыццё, калі пагроза варожага мяча і здрадніцкага кінжала заўсёды побач? Калі нельга быць упэўненым: хто з’яўляецца сябрам, а хто толькі робіць выгляд?.. Калі не можаш зрабіць ніводнага кроку без згоды дарадцаў? Але калі князю пашанцавала нарадзіцца ваўкалакам, перад ім адкрываюцца зусім іншыя магчымасці. Галоўнае — ведаць, як імі скарыстацца…
Зміцер Кустоўскі. «Прытулак»
Малады эмігрант не можа разабрацца ў сваім унутраным свеце. Выдуманыя хімеры ледзь не разбураюць галоўнага героя. Ягоная барацьба — гэта барацьба з самім сабой. Што ў выніку? Аўтар не шкадуе героя — кідае яго ў самыя неверагодныя сітуацыі, прымушае рабіць неабдуманыя крокі, і ў рэшце рэшт здаецца, што выратоўвае… Адкуль ён і куды рухаецца? Гэтае і другія пытанні міжволі паўстаюць пры чытанні твора.
Гэта кніга пра эміграцыю і ўцёкі ад самога сябе.
Франц Сіўко. «Штрыхкоды»
Слоўная эквілібрыстыка ў працэсе пісьма цікавіць аўтара кнігі ў той ступені, у якой спрыяе найбольш дакладнай падачы факта. Голы факт, так бы мовіць, штрыхкод рэчы, падзеі, уражання пры гранічнай сцісласці мастацкага аздаблення — вось яго мэта ў такім жанры, як эсэ. Слова для яго — матэрыял, з якім ён падчас працы абыходзіцца і даволі бесцырымонна, і разам з тым — паважліва. Пра што і сведчыць дадзены зборнік эсэ, складзены з ужо друкаваных раней і новых твораў.
Міхась Зізюк. «Планктон»
Комментарии