Vosień na nosie

Suśvietnyja tendencyi ŭ modzie i źmieny ŭ śvietapohladzie analizuje Teda Li.

Na noc usiamu śvietu sieła vosień. Nočy niaspynna chaładniejuć, zhaniajučy daminošna-pładova-jahadnych dziadziek hladzieć televizar u samocie. Chatnija ruplivicy zakatvajuć apošnija słoiki ślivovaha sočyva, nie stamlajučysia pakazvać svaje šafy, bitkom nabityja marynavanymi hurkami. Studenty nieachvotna spaŭzajucca nazad sa svaich zaakieanskich padpracovak. Ich siabry ŭ Biełarusi pachnykvajuć adzin adnomu i pišuć doŭhija elektronnyja listy italjancam, ź jakimi paznajomilisia letam. Žyćcio viarnułasia ad daŭžeznych čerhaŭ pad eŭrapiejskimi ambasadami na vulicy našych haradoŭ.

Zdaroŭ, lanota

Hetaj vosieńniu cyvilizavany śviet zaniaty prablemaj pracahalizmu. Na źmienu papularyzacyi pracy i karjernaha rostu prychodzić novaja tendencyja viartańnia viečna zaniatych ludziej da siamji i spakojnaha žyćcia. Apošni bestseler, jaki ździviŭ i prymusiŭ zadumacca śviet, — kniha francuskaj piśmieńnicy Karyn Mejer «Zdaroŭ, lanota», napisanaja praz paŭstahodździa paśla źjaŭleńnia apovieści «Zdaroŭ, smutak» Fransuazy S. «Zdaroŭ, lanota» vyklikała imhniennuju reakcyju časopisaŭ i hazet, jakija na roznych movach zapieli ody i dyfiramby adpačynku dy volnamu času. I niezdarma: za apošni čas u ZŠA i krainach, dzie praca ŭźviedzienaja ŭ ranh ledź nie śviatyni — Niamieččyna, Halandyja, Japonija, — krytyčna ŭzrasła kolkaść klubaŭ ananimnych pracaholikaŭ. Tudy prychodziać ludzi i skardziacca, što, pracujučy 18 hadzin u sutki, stracili zdaroŭje i siamju.

Tym časam samymi bahatymi na ščaślivych i zadavolenych pracaj ludziej źjaŭlajucca skandynaŭskija krainy. Heta tłumačycca tym, što ich praca naładžana tak, kab jany mahli ŭvolu pabałbatać z kalehami, biez zhryzot sumleńnia adłučacca na kavavyja pierapynki i zaŭsiody svoječasova pałudnavać. Cikava, što kolkaść pracaholikaŭ źmianšajecca, kali ruchacca na poŭdzień. Paŭdniovyja ludzi nia ličać biespracoŭje pryčynaj chvalavacca i skančać žyćcio samahubstvam.

U Biełarusi prablemu pracahalizmu možna padniać tolki ź inšaha boku. Pakul zachodnija ludzi zachvorvajuć na bieśpierapynnuju pracu z pryčyny viečnaha žadańnia palepšyć dabrabyt, dabicca statusu ŭ hramadztvie i adčuvać siabie patrebnym, siaredniestatystyčny biełaruski čałaviek marnuje zdaroŭje 8—14 hadzin dziela taho, kab zarabić na samyja nieabchodnyja patreby. Tamu bolšaść pracuje tolki dziela zarobku.

Baćkaŭski instynkt

Viarnuŭšysia ź letnich vakacyj u Miensk, ja adrazu trapiła na viasielle svajoj adnakurśnicy. Jak paśla rastłumačyła 20-hadovaja niaviesta, joj raptoŭna zachaciełasia siamiejnaj utulnaści i… dziaciej. Paźniej ja daviedałasia, što takoje adbyłosia nia ź joj adnoj. Za leta zamuž «pavyskokvaŭ» ceły atrad raŭnaletak. Praź niekalki miesiacaŭ usie jany pabiaruć akademičny i tryvała zasiaduć pa chatach za telekanałam «Tielevizionnyj damskij kłub» i padručnikami doktara Spoka.

Pakul našy dzieŭki padtrymlivajuć spradviečnyja tradycyi maciarynstva, u śviecie pamadnieli chatnija prydziciatkavyja tatki. Harady našych zachodnich susiedziaŭ zaklejenyja vuličnaj sacyjalnaj reklamaj: «Baćkoŭstva rulić!» — a aktualnyja tok-šoŭ abmiarkoŭvajuć zakanamiernuju śmierć žančyny-papiałuški. Aŭstryjski psychaanalityk Mełani Klajn zajaviła, što «žančyna — heta śmietnica, u jakuju dzicia moža vykinuć nehatyŭnyja pačućci: złość, ahresiju». Paśla hetaha ŭ śviecie zahavaryli pra toje, što ceły dzień siadzieć ź dziciem — kudy ciažej, čym sychodzić na pracu i viartacca da siamji tolki ŭviečary. I čamu ciažejšaje dastajecca «słabiejšamu» połu?

Mahčymaść baćku siadzieć sa svaim naščadkam, atrymlivać dekretny vodpusk i hrašovuju dapamohu ŭ EZ źjaviłasia ŭ 1996 h., adnak jak novy styl žyćcia jana śćvierdziła siabie tolki ciapier. Dziciačyja kałyski lulajuć užo 85% iślandzkich tataŭ, 34% švedzkich, u astatnich eŭrapiejskich krainach pracent tataŭ-damasiedaŭ raście z kožnym hodam.

Papuhai latuć na Ibicu

U ciopły peryjad hodu my robimsia papuhajami, pałochajučy čorna-biełych busłoŭ cyhanskimi kolerami svaich spadnic. Busły adlatajuć u ciopły śviet, i nadychodzić čas nam chavać svaje jaskravyja papuhajskija ŭbory da Krymaŭ i ibic, jakija buduć užo praz hod. Samy čas źniać ružovyja akulary i pierahledzieć svoj harderob da novaha sezonu tvorčaści, melancholii i tvorčaj melancholii.

Hetaj vosieńniu adychodziać u niabyt branzalety ŭsich madyfikacyj. Ale heta — całkam letni aksesuar. Taksama pa-za modaj zastajucca kaŭbojskija boty, švedryki, što adkryvajuć pup usiamu śvietu, i karotkija pinžački. U novym sezonie pinžaki musiać padkreślivać liniju talii, nie pakidajučy hołych «dzirak». Usio jašče aktualnyja bliskučyja, rasšytyja roznymi ŭzorami pinžaki, samyja topavyja tkaniny — aksamit dy velvet.

Usio madniejšymi dla žančyn robiacca nahavicy mužčynskaha kroju, chacia ŭsio jašče modnyja i vielmi vuzkija, jakija ablahajuć nahu ad łytak da piatak. A voś brydžy i inšyja karotkija štany čas advieźci na lecišča ci viosku (chto jaho viedaje, moža, i zručna ŭ ich bulbu kapać).

Kamiani, jak i tkaniny, vosieńniu musiać być strymanych, «pryhłušanych» koleraŭ, samy zahadkava-ekzatyčny — kamień «tyhrovaje voka». Hałoŭnyja juvieliry planety nazvali dva epitety dla modnaha vosieńskaha ŭpryhažeńnia: «hładkaje» i «čornaje».

Kali niama mahčymaści admovicca ad abcasaŭ (mały rost ci inšyja kompleksy), niachaj jany, prynamsi, buduć šyrokimi. Bolš nijakich «špilek», a tym bolš z zavostranymi nasami! Pakolki samaje istotnaje hetaj (moža być, jak i ŭsialakaj inšaj) vosieńniu — stylovaja zručnaść, to najmadniejšyja ciapier vysokija boty z pryjemnaj skury ź plaskatymi padešvami.

Iznoŭ na samym piku mody doŭhija, navat daŭžeznyja zavušnicy i karali — jak vodzicca, u niekalki šerahaŭ. Piarestyja plecienyja šaliki suśvietnyja dyzajnery rajać zamianić na futravyja. I ciopła, i raskoša.

Vosień u padarunak

Vosień — samaja para dla takich, jak my z vami. Ramantyčnaja kazka ramantyčnych hierojaŭ. Pakutnikaŭ i suśvietnych tužliŭcaŭ. Źjedzienych i prahłynutych iluzijami. Tych, jakija nienaŭmysna čujuć «žyvie» pierad źviarynym rykańniem «Bie-ła-ruś!» čyrvona-zialonych futbolnych fanataŭ, asudžanych biazradasna pakidać stadyjon «Dynama». Čyrvaniejučy i zielaniejučy na hety raz ad soramu.

Tym, kaho nie pryniaŭ žorstki śviet sa svaimi žorstkimi praviłami, była padorana vosień. Lubicie jaje, chałodnuju i płaksivuju. Hładźcie jaje pa doŭhaj śpinie, pakul jana siadzić u vas na nosie.

∎

Mody vosieni-2005

Vopratka

U novym sezonie vyjduć z mody karotkija švedry i pinžaki. Modnyja buduć pinžaki, što padkreślivajuć liniju talii. Aktualnyja bliskučyja, rasšytyja roznymi ŭzorami pinžaki, samyja topavyja tkaniny — aksamit dy velvet. Piarestyja plecienyja šaliki suśvietnyja dyzajnery rajać zamianić na futravyja.

Usio madniejšymi dla žančyn robiacca nahavicy mužčynskaha kroju, a taksama vielmi vuzkija, jakija ablahajuć nahu ad łytak da piatak. Brydžy i inšyja karotkija štany pakińcie ŭ minułym sezonie.

Bižuteryja

Kamiani musiać być strymanych, «pryhłušanych» koleraŭ. Samy zahadkava-ekzatyčny — kamień «tyhrovaje voka». Hałoŭnyja juvieliry planety nazvali dva epitety dla modnaha vosieńskaha ŭpryhažeńnia — «hładkaje» i «čornaje». Na piku mody doŭhija, navat daŭžeznyja zavušnicy i karali — u niekalki šerahaŭ.

Abutak

Straciać aktualnaść kaŭbojskija boty, «špilki», zavostranyja nasy. Najmadniejšyja ciapier vysokija boty z pryjemnaj skury ź plaskatymi padešvami.

• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0