Maładafrontaviec Ivan Šyła trapiŭ u pryhody padčas kanikułaŭ, jakija jon pravodzić u rodnym Salihorsku.
«Ja sam vialiki prychilnik raskazać, što Salihorsk taki samy horad, jak i luby inšy. Ludzi tut roznyja, ale ahułam pieravažajuć, kažučy pra niebiaśpieki, narkamany i bojki, — piša ŭ svaim Fejsbuku Ivan Šyła. —
Na siomy dzień majho spakojnaha pobytu na małoj radzimie, vyrašyli zavitać u načny kłub. Prablema była ŭ kapialušy. Nu našu ja kapialuš u horadzie šachcioraŭ, sprava tut niazvykłaja. Choć, heta była tolki začepka.Kampanii maładych chłopcaŭ treba było pierad zakančeńniem znajści
Kazaŭ, što ich nie viedaju, słovaŭ kiepskich na ich adras nie havaryŭ, nie dapamahło. Bojka była znatnaja. Na dva dziasiatki čałaviek.
Praŭda, mianie niejak usio adno pabili. Švy nakładzieny, telefona niama. Niebiaśpiečny horad Salihorsk. I samaje cikavaje, što kapialuš skrali».
Ivan navučajecca va ŭniviersitecie horada Katavicy (Polšča). U svoj čas prajšoŭ praz kryminalnuju spravu za ŭdzieł u niezarehistravanaj arhanizacyi, adbyŭ šmat administracyjnych aryštaŭ. Słužyŭ u vojsku.
U dzień, kali pamiłavali palitviaźnia Daronina, jahonaj žoncy prysudzili 8,5 hadoŭ kałonii za ŭdzieł u dvarovym čacie6
Kamientary