U lipieńskim numary časopisa «Śpiecnaz» źjaviłasia hutarka ź pieršym kamandziram SACHR (śpiecyjalny atrad chutkaha reahavańnia) Dźmitryjem Paŭličenkam.
Hetaha čałavieka ličać datyčnym da źniknieńnia apazicyjnych palitykaŭ pry kancy 90-ch: Viktara Hančara, Juryja Zacharanki, Anatola Krasoŭskaha. Z hetaj nahody jaho zatrymlivali pa sankcyi hienieralnaha prakurora, adnak Paŭličenka apynuŭsia na svabodzie.
Ale ciapier intervju z byłym kamandziram v/č 3214 źjaviłasia ŭ suviazi ź jaho 50-hodździem — siońnia Dźmitryj Paŭličenka ŭznačalvaje arhanizacyju vieteranaŭ śpiecpadraździaleńniaŭ «Čiesť».
Pryvodzim niekatoryja vytrymki razvahaŭ Paŭličenki, apublikavanych u časopisie «Śpiecnaz».
Siarod asnoŭnych metaŭ svajoj ciapierašniaj dzienaści Paŭličenka nazyvaje dapamohu ŭ pracaŭładkavańni aficeram zapasa.
«Kali my raniej sudziejničali ŭ pošuku pracy na hramadziancy chłopcam 20-25 hadoŭ, to siońnia majem spravu z 40-hadovymi, jakija słužyli ŭ SACHR i inšych padraździaleńniach. Takija achoŭnikami nie pojduć, im patrebna kirujučaja pasada. Ale ŭ nas jość mahčymaść dapamahčy, reziervy…», — pryvodzić słovy Paŭličenki «Śpiecnaz».
Taksama pałkoŭnik miarkuje, što sučasnaja moładź słabieje.
«U paraŭnańni z chłopcami, jakija słužyli ŭ 90-ch — pačatku 2000-ch ciapier pryzyŭny kantynhient słabiejšy: zachapleńnie kampjutarnymi hulniami ŭvodzić dzieciukoŭ ad rečaisnaści ŭ virtualnaść. Inšyja navat ranišniuju zaradku nie robiać! Što kazać pra spartovyja siekcyi… Naziraju za vielmi cikavym viejańniem z Rasii — stvareńniem sistemy dapryzyŭnaj padrychtoŭki. U susiedziaŭ adbyvajecca dobry vajenna-patryjatyčny ŭzdym, u moładzi źjaviłasia praha iści słužyć, vielmi šmat vajenna-patryjatyčnych mierapryjemstvaŭ pravodzicca. I kaniečnie, my pavinny brać z bratoŭ-rasijan prykład», — miarkuje Paŭličenka.
Ahułam u intervju čytajecca namier uładaŭ pieradać «vajenna-patryjatyčnyja» kłuby ŭ ruki nadziejnych ludziej. Mahčyma, heta źviazana z šeraham niadaŭnich skandałaŭ, kali da vajenizavanaha vychavańnia biełaruskich padletkaŭ spryčyńvalisia roznyja čarnasocienskija arhanizacyi.
«U bližejšaj pierśpiektyvie stvareńnie novych kłubaŭ vajenna-patryjatyčnaha vychavańnia. Chaciełasia b, kab junaarmiejski ruch staŭ cełaj płyńniu. Na bazie vajskovych čaściej, roznych śpiecpadraździaleńniaŭ my možam arhanizoŭvać takuju vychavaŭčuju rabotu. Aficery zapasa harać žadańniem ŭdzielničać u padrychtoŭcy pryzyŭnika da słužby. Ale asnovy raźvićcia ruchu musiać być zakładzienyja rašeńniem źvierchu, uvajści ŭ płyniu dziaržaŭnaj palityki. Dumaju, chutka my da hetaha dojdziem», — skazaŭ Paŭličenka.
Što da jahonych pohladaŭ na sałdacki pobyt, to tut pałkoŭnik cytuje Lenina.
«Sałdat treba pavažać, zabiaśpiečvać usim nieabchodnym. Jak vučyŭ jašče Uładzimir Iljič Lenin: «Nakarmić, abuć, adzieć», — cytuje Paŭličenku časopis. Potym toj pierachodzić da razvah pra ideałohiju.
«My čerpajem tradycyi z hieraičnaha minułaha našych dziedaŭ i pradziedaŭ. Z kultury našaha narodu. Paśla razvału Savieckaha Sajuza ideałohii jak takoj ŭ nas nie było. Treba było ŭvodzić niejkuju novuju sistemu kaštoŭnaściaŭ. Ja źviarnuŭsia da pravasłaŭnaj carkvy. I tut my nikoha nie pryciskali, bo bolšaść ŭ bryhadzie ŭ nas pravasłaŭnyja. Pabudavali pachodnuju carkvu, potym i stacyjanarnuju. Tradycyi pravasłaŭnaha voinstva i voinstva ciapierašniaha — jany niejak źlilisia».
Taksama šmat dyfirambaŭ Paŭličenka advioŭ Juryju Sivakovu, adznačyŭšy jahonyja zasłuhi ŭ stvareńni v/č 3124 i SACHR.
«Ja jak kamandzir realizavaŭsia dziakujučy Juryju Leanidaviču Sivakovu. Adbyŭsia jak kamandzir, jak mužčyna, jak śpiecnazaviec. Tamu što da ŭsich vartych idej jon zaŭsiody prysłuchoŭvaŭsia i dapamahaŭ ažyćciaŭlać. Byŭ čas stanaŭleńnia maładoj dziaržavy. Šmat prablem, ale i šmat cikavaj raboty. Stvaralisia novyja instytuty ŭłady, siłavyja struktury. Ja liču, što mnie mocna paščaściła, što ja słužyŭ u toj pieryjad i taksama zrabiŭ uniosak ŭ stanaŭleńnie i raźvićcio padraździaleńniaŭ śpiecyjalnaha pryznačeńnia».
Ciapier čytajuć
Koŭł Łukašenku: Tabie treba być bolš aściarožnym, za stałom kiepskich pacanoŭ zastaŭsia adzin ty10
Kamientary