31 śniežnia źnik 21-hadovy Maksim P. ź Lidy. Chłopiec pajšoŭ na pracu, u saŭhas «Lidski», ale tam tak i nie źjaviŭsia.
Znajšli jaho tolki praz 13 dzion. Uvieś hety čas Maksim chavaŭsia ŭ lesie. «Naša Niva» źviazałasia z Maksimam. Jon raskazaŭ, što prosta pajšoŭ u les, nie viedaje navat, kolki prajšoŭ. Paśla zrabiŭ sabie budan, u jakim i žyŭ.
«Jeści ja kupiŭ pa darozie: kansiervy zbolšaha. Kupiŭ jašče harełki. Šampanskaha nie braŭ, ale Novy hod i tak sustreŭ narmalna. Telefona z saboju nie było, tamu nadychod Novaha hoda ja vyznačyŭ pa miesiacy. Vypiŭ harełki i pajšoŭ spać. Ja zrabiŭ budan z halla. Tam i načavaŭ», — raspavioŭ Maksim.
Maksim byŭ apranuty ŭ kurtku-śpiacoŭku z nadpisam «DRSČ-48», čornuju šapku, spartyŭnyja štany i humovyja boty. Ale, kaža, nie zamiorz i navat nie prastyŭ. Z pracy, darečy, jaho taksama nie zvolnili.
«Dniami ja prosta badziaŭsia pa lesie. Pa vadu vychodziŭ u viosku, u kałodziež, paśla viartaŭsia ŭ les. Paśla mianie milicyja znajšła, paprasili viarnucca dadomu. Vietliva prasili: ja ž ničoha takoha nie zrabiŭ».
U vyniku chłopiec pasłuchaŭ i pryjšoŭ dachaty.
Što stała pryčynaj jaho ŭciokaŭ, Maksim raskazvać nie zachacieŭ: «Heta drobiaź, niavažna». Ale zapeŭnivaje, što paŭtarać pryhody nie płanuje.
Kamientary