Prodak sp.Alesia, Maciej Harbul, udzielničaŭ u paŭstańni 1831 h. Zamožnym čałaviekam byŭ, vałodaŭ ci nie pałovaj Łyntupaŭ, a paśla padzialiŭ svaju ziamlu pamiž synami.
Adzin ź ich, Marcin Harbul, vajavaŭ za Kalinoŭskaha ŭ 1863-m. Dzied Alesia Harbula Ryhor u pačatku XX st. taksama byŭ siabram biełaruskich arhanizacyjaŭ, dasyłaŭ dopisy ŭ «Našu Nivu»…
Kala samaj litoŭska-biełaruskaj miažy na Pastaŭščynie lažyć miastečka Łyntupy. Biespracoŭje i mizernyja zarobki ŭ «sielskahaspadarčym vytvorčym kaaperatyvie «Błakitnyja aziory» honiać łyntupcaŭ u bieły śviet. Kaliści byŭ źjechaŭ za miažu i Aleś Harbul — miascovy apazycyjaner, paet i krajaznaviec. Ale viarnuŭsia. Ciapier aktyŭna zajmajecca ekalohijaj, rychtuje knižku, pracuje «prostym kałhaśnikam».
U siaredzinie 1990-ch łyntupskija apazycyjanery chacieli pastavić pomnik paŭstancam Tadevuša Kaściuški, u adździełach jakoha było šmat miascovych žycharoŭ. Ale ŭstalavać pomnik nie dazvolili ŭłady.
Šyldu ad jaho i siońnia zachoŭvaje Aleś. A pomnik miascovyja aktyvisty Sajuzu palakaŭ pastavili na mahiłach paślavajennych antysavieckich paŭstancaŭ — «zialonych», zakatavanych pad Pastavami.
Poŭny varyjant artykułu hladzicie ŭ hazecie "Naša Niva".
Ciapier čytajuć
U čym pryčyna niezadavolenaści žycharoŭ mikrarajona Lebiadziny ŭ Minsku? Voś što nasamreč tam płanavali budavać6
Kamientary