U 1910 h. u Edynburhu (Šatlandyja) pačaŭsia ruch, jaki atrymaŭ nazvu ekumenizm. Słova «ekumenizm» pachodzić z hreckaha «ekumena», abo «ajkumena» — ludzi, što nasialajuć ziamlu. Ideja była ŭ adnaŭleńni adzinstva ŭsich chryścijanskich Cerkvaŭ z zachavańniem admietnaściaŭ, što isnujuć u kožnaj ź ich. Nie źjadnańnie ŭsich relihij u adnu, a suisnavańnie roznych samastojnych kanfesij i abradaŭ, jakija zajmieli b adziny orhan kiravańnia.
Šmatlikija cerkvy ličać mienavita siabie sapraŭdnymi vučniami Isusa Chrysta i nastupnikami stvoranaj Im Carkvy. Ekumenizm byŭ sprobaj novaha padychodu: kab kožnaja supolnaść nie ličyła siabie adnoj-adzinaj sapraŭdnaj Carkvoj Chrystovaj, a pryznavała častku «carkoŭnaści» ŭ inšych. Kab havorka nie išła ab dałučeńni asobnych adpałych chryścijan da «pravilnaje» Carkvy. A ab pryznańni, što ŭsie Cerkvy roŭnyja. Heta patrabuje pakajańnia, pryznańnia svaich hrachoŭ, žadańnia admovicca ad «vuzkich» ci zastarełych elementaŭ svajho vieravučeńnia.
U časy pieršaj suśvietnaj vajny ŭźnik ruch «Žyćcio i dziejnaść», zasnavalnikam jakoha byŭ arcybiskup Upsały Natan Sederbłom, a taksama Suśvietny źviaz dla spryjańnia mižnarodnamu siabroŭstvu pry supracoŭnictvie Cerkvaŭ, zasnavalnikami jakoha byli niamiecki bahasłoŭ Frydrych Zyhmund-Šulce i biskup Dackaje carkvy Valdemar Amundsen.
Try ekumeničnyja ruchi ŭtvaryli ŭ traŭni 1938 h. Papiaredni kamitet Suśvietnaj rady Cerkvaŭ, adnak praz druhuju suśvietnuju vajnu kamitet nia dziejničaŭ.
Tolki ŭ 1948 h. była aficyjna abvieščana Suśvietnaja rada Cerkvaŭ, jakaja z časam abjadnała ŭ svaich šerahach trysta pratestanckich denaminacyj i pamiesnyja pravasłaŭnyja Cerkvy.
Poŭny varyjant artykułu hladzicie ŭ hazecie "Naša Niva".
MB
Ciapier čytajuć
«Dyk dadomu zabiary ałkaša abascanaha i vychodžvaj». Małady zahadčyk adździaleńnia balnicy nie strymlivaje siabie ŭ vyrazach u sacsietkach16
Kamientary