Многія члены Лейбарысцкай партыі Вялікабрытаніі даўно выступалі за прызнанне палесцінскай дзяржавы і ціснулі на прэм'ер-міністра.
Канада, Аўстралія і Вялікабрытанія абвясцілі аб прызнанні палесцінскай дзяржавы. Канада стала першай краінай «Вялікай сямёркі» (G7), якая афіцыйна прызнала Палестыну, паведамляе Бі-бі-сі.
У ліпені прэм'ер-міністр Вялікабрытаніі Кір Стармер заявіў, што Вялікабрытанія прызнае палесцінскую дзяржаву, калі Ізраіль не выканае шэраг умоў, у тым ліку не пагодзіцца на спыненне агню ў сектары Газа і не прыме абавязацельствы па доўгатэрміновым мірным працэсе, які вядзе да стварэння палесцінскай дзяржавы, якая суіснуе сумесна з Ізраілем.
Ізраільскае кіраўніцтва з пачатку вайны выключыла такую магчымасць.
Прэм'ер-міністр Ізраіля Біньямін Нетаньяху раней заявіў, што прызнанне палесцінскай дзяржавы «ўзнагароджвае тэрор».
Прэзідэнт ЗША Дональд Трамп раней заяўляў, што прызнанне палесцінскай дзяржавы можа заахвоціць ХАМАС. Але калі яго спыталі пра гэта ў ходзе сумеснай прэс-канферэнцыі з Кірам Стармерам па выніках яго дзяржаўнага візіту ў Вялікабрытанію, Трамп толькі адзначыў, што ў яго ёсць «рознагалоссі» са Стармерам па гэтым пытанні, дадаўшы для большай пераканаўчасці, што гэта адно з «нешматлікіх рознагалоссяў» паміж імі.
Рашэнне аб прызнанні палесцінскай дзяржавы — сур'ёзнае змяненне ў знешняй палітыцы Вялікабрытаніі. На працягу апошніх гадоў розныя ўрады краіны паслядоўна заяўлялі, што прызнанне павінна адбывацца ў рамках мірнага працэсу і ў патрэбны момант.
Аднак цяпер ва ўрадзе сцвярджаюць, што на Вялікабрытаніі ляжыць маральная адказнасць, і, каб захаваць надзею на доўгатэрміновы мір, трэба прадпрымаць дзеянні.
Прэзідэнт Палесцінскай аўтаноміі Махмуд Абас вітаў абяцанне Вялікабрытаніі аб прызнанні падчас свайго візіту ў краіну ў пачатку верасня, а Даўнінг-стрыт заявіла, што Абас і Стармер пагадзіліся з тым, што ХАМАС не павінен граць ніякай ролі ў будучым кіраванні Палесцінай.
Між тым, у адкрытым лісце Стармеру ў суботу члены сем'яў некаторых закладнікаў, захопленых ХАМАС, заклікалі прэм'ер-міністра не прымаць гэты крок да вяртання 48 чалавек, якія ўсё яшчэ знаходзяцца ў Газе, з якіх, як мяркуецца, 20 усё яшчэ жывыя.
У цяперашні час Палесціну прызнаюць прыкладна тры чвэрці з 193 дзяржаў-членаў ААН, але ў яе няма міжнародна ўзгодненых межаў, сталіцы і арміі, так што гэта прызнанне ў асноўным носіць сімвалічны характар.
Многія члены Лейбарысцкай партыі Вялікабрытаніі даўно выступаюць за прызнанне палесцінскай дзяржавы. Ціск на прэм'ер-міністра з боку левага крыла партыі, які патрабуе ад яго больш жорсткай пазіцыі ў дачыненні да Ізраіля, расце. Незадоўга да яго выступу ў ліпені больш за палова дэпутатаў ад Лейбарысцкай партыі падпісалі ліст з заклікам да ўрада неадкладна прызнаць палесцінскую дзяржаву.
Крыніцы ва ўрадзе сцвярджаюць, што патрабаванні Вялікабрытаніі да ХАМАС аб вызваленні закладнікаў і згодзе на спыненне агню не змяніліся. Аднак чыноўнікі ў Міністэрстве замежных спраў настойвалі, што дзяржаўнасць з'яўляецца правам палесцінскага народа і не павінна залежаць ад групоўкі, якую ўрад лічыць тэрарыстычнай арганізацыяй.
Каментары