Abvinavačanyja ŭ zabojstvie homielskaha studenta — skinchied i družyńnik BRSM
U Homieli praciahvajucca słuchańni kryminalnaj spravy pa zabojstvie studenta Biełaruskaha dziaržaŭnaha univiersiteta transpartu (BiełDUT).
Nahadajem, u žorstkim zabojstvie z metaj rabavańnia, jakoje było ździejśniena 20 lipienia 2012 hoda, abvinavačvajucca dvoje miascovych žycharoŭ — adnamu 17 hadoŭ, druhi na dva hady starejšy.
Na sudzie vyśvietlilisia niekatoryja padrabiaznaści žyćcia abvinavačanych\.
Da prykładu, starejšaha chłopca z troch hadoŭ vychoŭvaŭ baćka, maci ž dahladała babulu i, pa słovach abvinavačanaha, ź imi nie žyła. Druhi fihurant, niepaŭnaletni, žyŭ taksama biez maci, jakaja była pazbaŭlenaja baćkoŭskich pravoŭ, a baćka ažaniŭsia znoŭ, a potym jašče raz.
Starejšy abvinavačvany, pavodle jaho słovaŭ, raniej znachodziŭsia ŭ hrupoŭcy skinchedaŭ i supolnaści «Słavianskija prabiežki», jakaja dziejničaje ŭ Homieli.Hetyja hrupoŭki pryciahnuli jaho «antyčnym kultam cieła i luboŭju da słavian». Jon śćviardžaje, što apošnim časam adyšoŭ ad hrupoŭki, bo jamu «prapanavali ŭžyć siłavoje ŭździejańnie da vychadcaŭ ź Siaredniaj Azii», ale jon nibyta admoviŭsia.
Darečy, raniej byŭ skinchedam i abvinavačany ŭ inšym rezanansnym zabojstvie ŭ Homieli — studentki Natalli Jemialjančykavaj, jakoj było naniesiena 102 nažavyja ranieńni.
Što datyčyć druhoha abvinavačanaha pa spravie ab zabojstvie 19-hadovaha studenta Alaksandra, to, jak pakazaŭ niepaŭnahadovy 1 sakavika na sudzie, admysłovych zachapleńniaŭ u jaho nie było.
Zrešty, jon skazaŭ, što byŭ členam BRSM i družyńnikam hetaj ža arhanizacyi (vidavočna, havorka idzie pra moładzievyja atrady pravaparadku BRSM).
Z Alaksandram jaho paznajomiŭ pryjaciel za niekalki dzion da zabojstva. Student BiełDUT prytuliŭ niepaŭnaletniaha, bo toj pasvaryŭsia z baćkam i jamu nie było dzie načavać. Alaksandr navat daŭ chłopcu svaje tufli, bo ŭ taho parvalisia krasoŭki, karmiŭ jaho i dazvoliŭ zastacca na dźvie nočy.
Na treciuju noč niepaŭnaletni źjaviŭsia nie adzin, a sa starejšym pryjacielem, i razam jany zabili taho, chto prajaviŭ da jaho spahadu i dapamoh.
Na sudzie zabojstva i rabavańnie abvinavačanyja nie admaŭlajuć, ale sprabujuć zvalić vinu adzin na adnaho, zajaŭlajuć pra toje, što nie pamiatajuć niejkich momantaŭ i vinavaciać adzin adnaho ŭ nahavory.
«Jon mianie ahavorvaje z-za niepryjaznaha staŭleńnia!» — śćviardžaŭ niepaŭnaletni na sudzie. Ale vy ž siabravali? «U jaho da mianie niepryjaznaje staŭleńnie ŭ hłybini dušy!», — paŭtaraje 17-hadovy abvinavačany.
Ź ich pakazańniaŭ na sudzie vynikaje, što zabivać jany nie źbiralisia, ale pry hetym da zabojstva rychtavalisia zahadzia. Praŭda, student Alaksandr staŭ, možna skazać, vypadkovaj achviaraj, bo pieršapačatkova siabruki chacieli pazbavić žyćcia i abrabavać viadomaha ŭ Homieli dy-džeja, ale taho nie akazałasia ŭ chacie.
Abvinavačanyja śćviardžajuć: toj fakt, što pra zabojstva jany damaŭlalisia i ŭsio spłanavali, jašče nie aznačaje, što jany chacieli zabivać.
Čamu jon staŭ nanosić ŭdary studentu, starejšy abvinavačvany «nie viedaje». A małodšy «tut pamiataje, a tut nie pamiataje». Pa śćviardžeńni starejšaha abvinavačanaha, karyślivych metaŭ ŭ jaho nie było — ale kvateru abšukali, zabrali noŭtbuk, kamplektujučyja dla kamputara, kala miljona rubloŭ, zatym usio heta padzialili «pa-bratersku».
Padrabiaznaści ab ŭtojvańni śladoŭ złačynstva (naprykład, trup i ślady kryvi jany pasypali piercam, kab sabaka nie ŭziaŭ śled, ścierli adbitki z usich pavierchniaŭ) čerpali z knih i filmaŭ. Starejšy nazvaŭ knihu Uładzimira Bahamołava «Momant iściny» i film «Strałok».
Starejšy abvinavačvany, navučeniec miedycynskaha kaledža, u kvatery achviary znajšoŭ tabletki kłafielinu i addaŭ małodšamu — spatrebicca, maŭlaŭ. Patłumačyŭ «śfieru kryminalnaha ŭžytku» tabletak. Małodšy ž na sudzie adchryščvaŭsia: «Nu i što, što ja ŭziaŭ kłafielin, ja ž paśla im nie skarystaŭsia!».
A moža prosta nie paśpieŭ... Bo za niekalki dzion byŭ zatrymany milicyjaj u Žytkavičach, kudy ŭciakaŭ chitrym maršrutam praź Viciebsk i Brest.
Darečy, jak by chto ni łajaŭ milicyju ci śledčyja orhany, ale pa hetych dvuch žorstkich zabojstvach jany spracavali vielmi apieratyŭna i prafiesijna.
Vierahodna, na pytańnie «Za što vy zabili Sašu?», jak i na pytańnie «Za što ty zabiŭ Natašu?», adkazu nichto nie atrymaje. Bo ŭ dadzienych vypadkach adkazu niama i być nie moža. Hetyja zabojstvy za miažoj biessensoŭnaści.
Kamientary