Pa ščyraści, žartački Lavona ź ciaham času pačali nabivać askomu. Piša Siarhiej Budkin.
Pa ščyraści, žartački Lavona ź ciaham času pačali nabivać askomu. I nia tolki tamu, što nadta ŭžo jany pradkazalnyja. Śmiajacca z rečaisnaści, niejkich brutalnych žyćciovych prajavaŭ — varta, ale pry tym nia varta zabyvacca na surjoznaść. Volski ž ad hetaj samaj surjoznaści adychodzić usio dalej i dalej, pieraŭtvarajučysia ź lidera pakaleńnia ŭ błazna. «Krambambulu» zahłynuć jašče možna było, ale pramovy ŭ «Biełaruskaj partyzancy» i na Zamkavaj płoščy ŭ Varšavie, dzie Lavon hraŭ rolu prychilnika Łukašenki, niby abaraniajučy režym u satyryčnaj formie, — heta ŭžo praz kraj. «Kuplety i prypievy» — z toj ža opery.
Albom, jaki vyrašana było raspaŭsiudžvać vyklučna praź sieciva, ujaŭlaje ź siabie nabor muzyčna‑humarystyčnych numaraŭ z elemientami vostrasacyjalnaha ściobu, zroblenych ŭ naŭmysna banalnaj aranžyroŭcy. Hieroi — pop‑śpievaki, narodnyja deputaty dy scecnazaŭcy, jakija pakazvajucca ŭ karykaturnym vyhladzie. «Nie pieraklučaj prahramu, padła, durań, p…dar, svołač!», ‑‑ piaje Lavon u pieśni pra «Palityčnaha kamentatara». Ale ci treba ŭstupać u zavočnyja debaty, chaj sabie i nieŭsurjoz, z tymi prysłuhačami? Kusać paznohci ad złości pry prahladzie «betešnych» telesiužetaŭ, a potym hetak ža źjedliva paciašacca ź ichnich aŭtaraŭ? Hulnia takaja vyhladaje pazbaŭlenaj usialakaha sensu. I kali vaš vybar — ihnaravać, nie hladzieć, nie zvažać, nie zahaniacca na tych drobiaziach, jakija apiavaje Volski ŭ svaim solnym albomie, to i albom hety słuchać zusim nieabaviazkova.
Nie pakaźnik, ale fakt: surjozny tvor «Zahinułym paetam pryśviačajecca» u sumiesnym vykanańni biarozaŭskaha hurta B:N i Volskaha maje na sajcie «Tuzin Hitoŭ» kudy bolšy pośpiech, čym žartaŭliva‑kplivaja «Eŭravizija» z «Kupletaŭ i prypievaŭ». Sapraŭdy, jakaja tam roźnica, chto pajedzie na «Eŭraviziju», nam treba dumać pra Svajo.
Kamientary