Па шчырасьці, жартачкі Лявона зь цягам часу пачалі набіваць аскому. Піша Сяргей Будкін.
Па шчырасьці, жартачкі Лявона зь цягам часу пачалі набіваць аскому. І ня толькі таму, што надта ўжо яны прадказальныя. Сьмяяцца з рэчаіснасьці, нейкіх брутальных жыцьцёвых праяваў — варта, але пры тым ня варта забывацца на сур’ёзнасьць. Вольскі ж ад гэтай самай сур’ёзнасьці адыходзіць усё далей і далей, пераўтвараючыся зь лідэра пакаленьня ў блазна. «Крамбамбулю» заглынуць яшчэ можна было, але прамовы ў «Беларускай партызанцы» і на Замкавай плошчы ў Варшаве, дзе Лявон граў ролю прыхільніка Лукашэнкі, нібы абараняючы рэжым у сатырычнай форме, — гэта ўжо праз край. «Куплеты і прыпевы» — з той жа опэры.
Альбом, які вырашана было распаўсюджваць выключна празь сеціва, уяўляе з сябе набор музычна‑гумарыстычных нумараў з элементамі вострасацыяльнага сьцёбу, зробленых ў наўмысна банальнай аранжыроўцы. Героі — поп‑сьпевакі, народныя дэпутаты ды сцэцназаўцы, якія паказваюцца ў карыкатурным выглядзе. «Не пераключай праграму, падла, дурань, п…дар, сволач!», ‑‑ пяе Лявон у песьні пра «Палітычнага камэнтатара». Але ці трэба ўступаць у завочныя дэбаты, хай сабе і неўсур’ёз, з тымі прыслугачамі? Кусаць пазногці ад злосьці пры праглядзе «бэтэшных» тэлесюжэтаў, а потым гэтак жа зьедліва пацяшацца зь іхніх аўтараў? Гульня такая выглядае пазбаўленай усялякага сэнсу. І калі ваш выбар — ігнараваць, не глядзець, не зважаць, не заганяцца на тых дробязях, якія апявае Вольскі ў сваім сольным альбоме, то і альбом гэты слухаць зусім неабавязкова.
Не паказьнік, але факт: сур’ёзны твор «Загінулым паэтам прысьвячаецца» у сумесным выкананьні бярозаўскага гурта B:N і Вольскага мае на сайце «Тузін Гітоў» куды большы посьпех, чым жартаўліва‑кплівая «Эўравізія» з «Куплетаў і прыпеваў». Сапраўды, якая там розьніца, хто паедзе на «Эўравізію», нам трэба думаць пра Сваё.
Каментары