«Daj zakuryć, a hrošaj?»: lidar pratestaŭ u Breście Alaksandr Kabanaŭ vinavacić milicyju ŭ pravakacyi
Alaksandr Kabanaŭ byŭ matoram pratestaŭ suprać dekreta №3 u Breście 26 lutaha i źbiraŭsia ŭdzielničać u arhanizacyi nastupnaj akcyi pratestu, zapłanavanaj na 5 sakavika. Siońnia ž jon dvojčy akazvaŭsia ŭ biarozaŭskaj milicyi pry davoli dziŭnych abstavinach.
«Niedzie a pałovie na siomuju vyjšaŭ pakuryć, baču, la padjezda niejki dziŭny mužčyna. — raskazaŭ Kabanaŭ. — Ubačyŭ mianie i syšoŭ u cień. Ja nazad u dźviery — jon ź cieniu. Paśla ja znoŭ vyjšaŭ, i situacyja paŭtaryłasia. A ŭ mianie vokny ŭ advarotny ad padjezda bok — dyk tam, baču, milicejskaja mašyna staić. Pry tym što tam uvohule mašyn nikoli nie parkavali!».
Alaksandr mieŭsia jechać u Ivacevicki rajvykankam pa pytańniach Dekretu №3, tamu napačatku vośmaj ranicy vyjšaŭ na vulicu. Čałaviek, što jaho pilnavaŭ, kinuŭsia naŭzdahon.
«Spytaŭ u mianie zakuryć, ja admoviŭ. Razumieju, što niešta pačynajecca, a mašyna za mnoj jašče nie pryjechała. Padychodžu da milicyi — kažu, vuń niejki dzivak da mianie čaplajecca. A jany mnie — vam zdajecca, moža? A toj nasuprać staić i pa telefonie «havoryć». Paśla ŭžo kankretna da mianie padychodzić i kaža: «Moža, hrošaj tady dasi?». Ja admaŭlaju, paśla čaho jon pačynaje na mianie kidacca, abražać, brudna łajacca», — skazaŭ Alaksandr.
Paźbiahajučy kanfliktu, mužčyna źviarnuŭsia da milicyjanieraŭ, što siadzieli ŭ mašynie i nie vykazvali cikaŭnaści da situacyi.
«Ja kažu im — čaho vy siadzicie? Prybiarycie jaho. A jany ŭśmichajucca, maŭlaŭ: vy ž sami daścio rady, kali što [Kabanaŭ — u minułym trenier pa rukapašnym boi — «NN»]. A ja kažu, što, kaniečnie, spraŭlusia, ale dzie ja apynusia potym? U vyniku vyklikali milicyju, nas zavieźli ŭ pastarunak. Tam uziali tłumačeńni ź mianie, pratakoł nie składali i adpuścili».
Paśla hetaha Kabanaŭ vypiŭ kavy ŭ znajomaha, vyjšaŭ na vulicu — a tam znoŭ staić milicejskaja mašyna. Supracoŭniki zaprasili prajechać ź imi, maŭlaŭ, «vas čakajuć».
Kabanava zavieźli nazad u pastarunak, pastaviŭšy pierad faktam, što toj pravakatar napisaŭ na jaho zajavu z abvinavačańniem u abrazach, łajancy i «parušeńni paradku».
«U mianie paśla hetaha adabrali ŭsie rečy, kinuli ŭ kamieru. Praź niejki čas pavieźli ŭ sud, ale ja paprasiŭ sabie abaroncu. Sudździa zadavoliŭ chadajnictva, i sud pieranieśli», — skazaŭ Alaksandr.
Na jahonuju dumku, takija brudnyja pravakacyi majuć na mecie zapałochać jaho jak lidara pratestu «darmajedaŭ».
«Ale zapałochać mianie nie atrymajecca. Ale što prykra — ja ž tam bolšaść milicyjanieraŭ treniravaŭ, viedaju ich. A jany mianie viaduć druhi raz u pastarunak, vočy apuskajuć u niz, kažuć, maŭlaŭ, «ty ž usio razumieješ, takaja situacyja». Brydka», — raskazvaje Kabanaŭ.
Dekret №3 Kabanava niepasredna nie čapaje — jon maje svaju haspadarku. Ale kali aktyvist bałatavaŭsia ŭ Pałatu pradstaŭnikoŭ, u adnym z punktaŭ prahramy abiacaŭ padniać pytańnie admieny dekreta. Heta ludzi zapomnili i, kali prypiakło, pačali źviartacca pa dapamohu.
«Moža, ja i nie lidar uvohule — heta ludziam vyrašać. A pačałosia ŭsio sa zboru podpisaŭ, paśla pryjšło razumieńnie, što patrebnyja i vuličnyja akcyi. Budziem zmahacca!» — kazaŭ raniej «Našaj Nivie» Alaksandr.
Voś videa z Bresta:
Kamientary