«Naša Niva» znajšła svajakoŭ zatrymanaha na Dzień Voli, jaki try dni admaŭlaŭsia nazyvać svajo imia
Im akazaŭsia były alpinist Valery Cimašenka.
Nieviadomy aryštant — 63-hadovy były alpinist i inžynier ź Minska. Spadar Valery dahetul chodzić u pachody, try razy na tydzień biehaje pa 10 kiłamietraŭ i adziavaje kašulu z karotkim rukavom pry tempieratury +15.
Siońnia dzieciam zatrymanaha paviedamili, što jon adbyvaje administratyŭny aryšt u CIP na Akreścina.
Cimašenka try dni admaŭlaŭsia nazyvać svajo proźvišča paśla zatrymańnia padčas mirnaj demanstracyi 25 sakavika. Dahetul dadzienyja aryštavanaha nie fihuravali ŭ śpisach zatrymanych. Rodnyja Valeryja try dni šukali jaho pa adździaleńniach milicyi, izalatarach i SIZA.
«U čas akcyi cieściu pazvanili i skazali, što ŭ navinach havorać pra zatrymańni. Maŭlaŭ, sychodź adtul. Paśla hetaha na suviaź jon užo nie vyjšaŭ, što i jak tam było, my nie viedajem», — havoryć Raman Aŭłasienkaŭ, ziać Valeryja Cimašenki.
Dačka Cimašenki, Alena, havoryć, što jašče 25-ha ŭviečary im patelefanavaŭ siabar i skazaŭ, što baćka zatrymany. Ad vidavočcaŭ zatrymańnia stała viadoma, što ŭ spadara Cimašenki paškodžany rebry i jość prablemy sa zdaroŭjem.
«My troški supakoilisia, kali bačyli infarmacyju, pra čałavieka, jaki admaŭlaŭsia siabie nazyvać. Praŭda, kali na niejkim infarmacyjnym resursie pračytali pra dastaŭlenaha ŭ špital i źbitaha Valeryja — ledź nie zvarjacieli. Vyśvietliłasia, što heta nie Cimašenka Valeryj, a Valeryj Ščukin. Bolš situacyja prajaśniłasia, kali Pavał Biełavus, jakoha sudzili za akcyju 26-ha raspavioŭ, što siadzieŭ u adnoj kamiery z Valeram, byłym alpinistam, jaki admaŭlajecca siabie nazyvać. Pačali telefanavać na Akreścina z taho času», — skazała dačka.
U aŭtorak rodnyja datelefanavalisia ŭ CIP, dzie im skazali, što asoba baćki vyśvietlena. Praź dźvie hadziny adbyŭsia sud. Sud Leninskaha rajona prysudziŭ Valeryju Cimašenku da 15 sutak administratyŭnaha aryštu.
Imavierna, što sud adbyŭsia biez udziełu rodnych, śviedak i advakata. Siońnia ŭ CIP paćvierdzili, što Valery Cimašenka znachodzicca ŭ ich i pryniali pieradaču. Administracyja ŭstanovy admoviłasia pieradavać aryštantu ciopłyja rečy.
«Nie ździŭlajusia, što tata nie nazvaŭ svaje dadzienyja milicyjantam. Napeŭna, nie kazaŭ ničoha z-za biespadstaŭnaści zatrymańnia. Nie viedaju, ci zapałochvali čym baćku ci nie, ale jon nie z pužlivych. U minułym hodzie jon ź siabrami chadzili ŭ pachod na Kaŭkaz. Da ich u namiot ledź nie ŭvarvaŭsia miadźviedź. Voś heta byŭ ekstremalny vypadak, inšy ad strachu pamior by i zapanikavaŭ. A jany ścišylisia, pieračakali i praciahnuli pachod», — padsumavała Alena Cimašenka.
Ciapier čytajuć
Babaryka turemščykam: «U mianie było, ciapier niama, ale jość šaniec, što budzie. A ŭ vas nie było, niama i nie budzie. I ŭ vašych dziaciej nie budzie»99
Kamientary