Maładyja ludzi pavinny pamiatać, što ich dom — heta toje miesca, dzie jany naradzilisia, zajaviŭ Alaksandr Łukašenka siońnia na navahodnim bali dla moładzi, pieradaje karespandent BiełTA.
«Vy žyviacie ŭ vielmi cikavym śviecie i ŭ vielmi cikavy čas. Dla vas adkryta ŭsio, ale pamiatajcie: vaš dom — heta toj kavałačak ziamli, na jakim vy naradzilisia. Heta vaša kraina, heta Biełaruś. Ja nie ahituju vas pryviazacca da Biełarusi i ni ŭ jakim razie nie vychodzić za miežy vašaj krainy. Ale pamiatajcie: dzie b vy ni byli, bolš, čym doma, vas nidzie nie čakajuć. I vam zaŭsiody-zaŭsiody zachočacca viarnucca dadomu. I kali dachaty zachočacca, značyć, vy — sapraŭdnyja biełarusy. I ja vam budu žadać tolki hetaha», — skazaŭ Alaksandr Łukašenka.
Jon dapuściŭ, što ŭłada i moładź, mahčyma, nie zaŭsiody razumiejuć adzin adnaho. Ale heta, na jaho dumku, naturalna.
«Ja b skazaŭ, heta ŭ styli kłasičnych uzajemaadnosin starejšych i małodšych, baćkoŭ i dziaciej, — rastłumačyŭ kiraŭnik dziaržavy. — Ahułam, i heta hałoŭnaje, my z vami hladzim u adnym kirunku — u budučyniu našaj Biełarusi».
Kamientary