U Navapołacku niama nivodnaj vulicy, nazvanaj u honar žančyny. Aktyvistki chočuć heta źmianić
Aktyvistki infarmacyjna-kulturnaha centra «InicyART» vyrašyli heta źmianić.
Siabra arhanizacyi Taćciana Trafimava raskazała «Našaj Ninie» pra toje, što jaje asabista vielmi kryŭdziła hetaja niespraviadlivaść. Paśla čaho jana vyrašyła skłaści kalektyŭny zvarot da staršyni Navapołackaha harvykankama Dźmitryja Dziamidava z prośbaj nazvać vulicu, jakaja zaraz budujecca, žanočym imiem.
«My paličyli, što ŭ Navapołacku ŭsiaho 60 vulic. 25 vulic nosiać imiony roznych mužčyn: zasłužanych i nie vielmi. A voś vulicy z žanočym imiem niama nivodnaj. Prytym što mienavita połackaja ziamla padaryła śvietu i Jefrasińniu Połackuju, i Rahniedu. Dy i siarod sučaśnic taksama šmat žančyn, vartych takoj pamiaci.
U śpisie z 43 hanarovych hramadzian Navapołacka tolki try žančyny. Adna ź ich — Jaŭhienija Trapieźnikava, nastaŭnica, kiraŭnica atradu «Pošuk». Jana zrabiła vielmi šmat, kab viarnuć zabytyja imiony sałdat, jakija naradzilisia abo vajavali tut, u Navapołacku», — raspaviadaje Taćciana.
Aktyvistka źviartaje ŭvahu na toje, što nie nastojvaje na peŭnym imieni, a prapanujuć vynieści hetaje pytańnie na hramadskaje abmierkavańnie.
«Vy tolki ŭjavicie, kolki značnych imionaŭ my možam ŭzhadać, kali pačniem havaryć pra heta, kali pačniem cikavicca historyjaj našaha horada, kali budziem słuchać tych, chto pražyŭ u Navapołacku ŭsio žyćcio.
Pra heta naša inicyjatyva — uspomnić, jaki vializny ŭniosak zrabili ŭ historyju Biełarusi žančyny», — padsumavała Taćciana Trafimava.
Kamientary